Lamontjoie; laatste vervolg

 

Een laatste logje over Lamontjoie en omgeving.

Allereerst deze prachtige kathedraal in Condom, een plaatsje in de Gers dat ligt aan de rivier de Baïse. Zoals je op bovenstaande foto al ziet, ligt het op een heuvel, en het domineert de plaats.

Deze Gothische Kathedraal is aan het eind van de 15^e eeuw ontworpen en gebouwd in 1506-1531; een van de laatste belangrijke gebouwen in de regio.

Wel heeft het al een geschiedenis die eraan vooraf ging. Al in 1011 werd de abdij van Condom gesticht werd Cathédrale Saint-Pierre op 13 augustus 1317. In 1368 werd de kerk echter volledig vernield. Maar ook erna heeft het aardig te lijden gehad onder vandalisme; zij werd in brand gestoken door de hugenoten, leeggeroofd door de sans-culotten en gebruikt als  graanschuur (!) in 1791. Pas vanaf 1835 werden nieuwe restauratiewerken aangevat met een indrukwekkend resutaat.

 

       

 

Het heeft prachtige beeldhouwwerken van binnen, een werkelijk imposant plafond en schitterende glas in lood ramen.

 

 

 

Kom je er binnen, wordt je verwelkomd door prachtige achtergrondmuziek; iedereen wordt echt doodstil als je binnenstapt en je voelt je haast nietig.

Vanzelfsprekend is het een nationaal monument.

 

 

 

  

 

Een minder mooi eind had dit kerkje; ook nog net in de Gers, maar helemaal vervallen.

 

 

 

De kerk van binnen; mooi die versieringen, ook op de pilaren!

 

 

 

Langs een heel smal landweggetje zie je de ruine liggen.

Ooit moet dit een schitterende kerk zijn geweest, als je de resten zo bekijkt.

Prachtige ramen, van binnen mooie pilaren en steunen, prachtig versierd.

 

Op de foto aan de linkerkant zie je nog een rest van de glas in lood ramen die daar ooit hebben gezeten.

 

Het moet prachtig zijn geweest, want langs de zijkant van deze ruine zie je nog resten glas liggen; diepe kleuren (rood, intens blauw, rood en geel) en soms nog in motieven gemaakt.

 

 

 

 

 

Naar binnen lopen durfde ik niet; je ziet dat het laatste restje van het dak op instorten staat.

 

 

 

Tijdens een ritje langs het meer zagen we iets voor ons heel bijzonders.

Gedonder was al een tijdje te horen; langzamerhand zag je een donkere lucht aankomen aan het eind van een hele hete en broeierige dag.

Opeens zagen we uit de wolken deze windhoos ontstaan!

Hij duurde maar kort; de regen liet hem oplossen, al was de bui van korte duur.

Het onweer bleef aanhouden; met grote bliksemschichten zowel vertical als horizontaal.

“Thuis” aangekomen bleef dit aanhouden; ik zei al, laten we snel kaarsen gaan verzamelen.

 

 

 

Even later bleek dit geen overbodige luxe; de electriciteit viel uit.

Gezellig zaten we met kaarsen in de keuken. Gelukkig duurde het niet de hele nacht, maar zeker een uur waren we verstoken van electriciteit. Het is in die streek dan ook echt pikdonker; geen hand zie je meer voor ogen; wel indrukwekkend!

Wel even net alsof je terug ging in de tijd in het oude gebouw waarin we verbleven! Net echt…. Met een loopkaars gingen de kinderen naar boven om te slapen.

Natuurlijk hebben we ook even buiten gezeten om te genieten van het “vuurwerk” in de verte; het leek wel of de lucht volkomen statisch geladen was.

 

 

Met deze zonsondergang sluit ik mijn vakantieverhalen af.

Natuurlijk hebben we veel meer gezien en meegemaakt, maar zo langzamerhand wordt het weer tijd om terug te gaan naar de orde van de dag; mijn heimwee naar dit prachtige land wordt er niet beter op zo  .