Diversen

Column Julius Pasgeld

Julius Pasgeld schrijft elke week een column in Haags Nieuwsblad.
Van hem mocht ik de laatste column hier neerzetten; ik vind hem ijzersterk!
Bedankt Julius!

 
Huilen met de petten op

Zachtjes voor zich uit neuriënd maakt de Haagse verkeerswethouder Pieter van Woensel met de stofzuiger zijn wekelijkse ronde door zijn gezellige huisje. Juist is hij doende om ook onder de sofa de boel eens flink uit te zuigen als ineens, zonder enige aanwijsbare oorzaak de stofzuiger het begeeft. Tevergeefs drukt onze Pieter een paar keer op de aan/uitknop maar het ding zwijgt in alle talen. Met de hem zo kenmerkende daadkracht belt hij direct een electrotechnisch bureau. Nadat de kiestoon een paar keer is overgegaan wordt er opgenomen.


‘Servicebureau Pieter van Woensel’.
‘Goedenmiddag’, zegt Pieter van Woensel. ‘U spreekt met Pieter van Woensel. Mijn stofzuiger is zojuist kapot gegaan. Wanneer kunt u langkomen om hem te repareren?’
‘Morgenochtend tien uur staan wij voor uw deur’, is het antwoord.

 
En ja hoor. De volgende dag om klokslag tien gaat de bel. Pieter van Woensel doet de deur open. ‘Goedenmorgen’, zegt hij. ‘Ik ben Pieter van Woensel. Fijn dat u zo snel kon komen. Komt u toch binnen’.
Razendsnel zet Van Woensel nu een andere pet op en gaat aan de buitenkant van de deuropening staan.
‘Aangenaam. Mijn naam is van Woensel’, zegt hij. ‘Van servicebureau Pieter van Woensel’. En hij steekt een hand uit naar de Van Woensel, die zojuist nog aan de binnenkant van de deuropening stond. Snel zet hij zijn pet af, stapt weer terug naar binnen en drukt de hem zojuist toegestoken hand hartelijk.
Daarna repareert Pieter van Woensel de stofzuiger van Pieter van Woensel. Hij overhandigt de reparatiebon aan Pieter van Woensel en vertrekt weer na Pieter van Woensel opnieuw hartelijk de hand te hebben geschud.

 
Drie dagen later valt er op de deurmat van al die Van Woenseltjes een factuur van de firma Pieter van Woensel wegens reparatie van de stofzuiger.
‘Driehonderd euro!’, tiert Pieter van Woensel in opperste toorn als hij kennis heeft genomen van de rekening. ‘Dat is bijna twee keer zoveel als de nieuwprijs van die hele vermaledijde stofzuiger!’ En onmiddelijk belt hij boos naar Pieter van Woensel: ‘Die rekening is veel te hoog’, protesteert hij. “Die betaal ik mooi niet!’. Waarop Pieter van Woensel kalm reageert: ‘Het spijt me, mijnheer Van Woensel. Het was een lastige klus. Bovendien waren er een paar zeer speciale onderdelen nodig, die heel moeilijk verkrijgbaar waren. Het gaat u toch echt 300 euro kosten.’
‘U hoort nog van mij via advocatenkantoor Woensel, Woensel & Van Woensel’, raast Van Woensel en smijt de hoorn op de haak.

 
Even een frisse neus halen, denkt hij. In het halletje bij de voordeur vervalt hij echter in somber gepeins. Dat halletje wordt namelijk voor het grootste deel ingenomen door een enorme kapstok. Van onder tot boven behangen met petten. Randstadrailpetten. Eurocitypetten. Koningskadepetten. Vaillantfonteinpetten. Haaglandenpetten. HTM-petten. Trekvliettracépetten. WFIA-petten. Incassopetten. Claimpetten. Uitbetalingspetten.
Na lang aarzelen zet hij er een paar op en barst onmiddellijk in snikken uit.

 
Daar staat hij dan. In z’n eigen halletje. Een prachtig zinnebeeld van zijn eigen beleid: huilen met de petten op.



Please follow and like us:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.