Mens/Maatschappij,  Muziek

5 mei festival op het Spui




5 mei is de dag, waarop we onze vrijheid herdenken.
Op en rond het Spui werd dit met een echt geweldig feest, voor jong en oud, gedaan, waarop ook ruimte was voor een stukje diepgang.
Op de foto boven zag ik als eerste de vrijheidsvlam, door de kunstenaars ervoor ontworpen.
Een prachtig kleurrijk kunstwerk, maar ook met raven erop.
De betekenis ervan was dat vrijheid ook bedreigd kan worden (raven zijn tenslotte roofvogels), zo legde de kunstenares me uit op mijn vraag, waarom er ook raven op afgebeeld waren.
Ik vond die dubbele betekenis erg goed!








Om 13.00 uur ontstak burgemeester Van Aartsen na een toespraak de vrijheidsvlam, waarmee het 5 mei feest op het Spuiplein kon beginnen.
Op het Spuiplein waren twee podia opgesteld naast elkaar, waar achterelkaar tot 21.00 uur diverse bands optraden.




Hierboven Rotfront; geweldig hoe zij het publiek wisten op te zwepen.





Evenals Jurk!










Geweldig waren natuurlijk George Kooymans en de Amerikaan Frank Carillo…

Zij waren de een na laatste band.
Hierna zou Bad Manners nog optreden.
Helaas redde ik dit optreden niet meer.
De dag was lang genoeg geweest.












Maar ook in het Theater aan het Spui was veel te zien.
Vreselijk leuk was het stuk “Eens een Hagenees”, waarin zich een verhaal afspeelde uit de Scheldestraat uit eind jaren 50.
Een Hus-kar was erin te zien, en je werd werkelijk meegevoerd in de tijd vlak na de oorlog. De buurman die naast me zat, vertelde, dat de hoofdrolspeler (die een jongetje moest voorstellen) zijn jongere broer was en dat het waargebeurd was! Heb echt enorm genoten 🙂





Ook was er de oudste hippieband van de wereld; CCC Inc.
Dit was in het begin even vervelend, want de belangstelling was enorm.
Helaas begon dit concert niet op het tijdstip dat was vermeld, waardoor iedereen op de trap stond te wachten en wachten; aardig benauwd werd het mede omdat iedereen tegen elkaar aangedrukt stond. Veel mensen gaven het lange wachten op en verlieten het theater. Maar eerlijk is eerlijk; het was uiteindelijk het wachten waard!






Het meest indrukwekkende vond ik toch het interview met Berthe Meijer door Herman Vuijsje (auteur van het boek “Biografie van het Anne Frank Huis”) die onlangs het boek “Leven na Anne Frank” schreef.

Zij had dit geschreven, om het oorlogsverleden achter zich te laten, het een plaats te geven. Maar ook om de generatie(s) na haar in te laten zien, dat je leert van de geschiedenis; dat je alleen door de geschiedenis te kennen, in het heden zaken kan voorkómen. Maar ook, omdat haar kinderen en kleinkinderen steeds vroegen om de verhalen. Zij kon dit het beste doen in boekvorm; zo konden ook haar (klein)kinderen (en natuurlijk ook wij!) stukje bij beetje haar gebeurtenissen leren kennen.





Zij had als kind in Bergen-Belsen gezeten wat eigenlijk (te) lang door de media veronachtzaamd werd. Alleen Auswitsch kreeg de meeste aandacht. Pas jaren later werd ook aan de andere concentratiekampen aandacht besteed; vreemd, want juist in Bergen Belsen zijn enorm veel Nederlanders overleden.
Zij vertelde, dat zij nog steeds trauma’s hieraan over had gehouden; in een trein kan zij niet meer zitten; als het te druk is, dan kreeg zij nog steeds het benauwende gevoel van de trein waarin zij zat toen deze naar het kamp reed.
4 en 5 mei viert zij ook nooit in Nederland; zij gaat normaal naar haar huis in Frankrijk om de herinneringen te verdrijven. Alleen dit jaar, in het besef dat door het boek zij aanwezig móest zijn, was zij op de veiring aanwezig; voor haar gevoel kon zij niet onderuit over het boek en haar traumatische verleden te spreken.
Ook zei zij, dat nog steeds vreselijk zaken gebeuren in de wereld; oorlogen die nog steeds worden uitgevochten; zo zinloos….






Prachtig waren de steltlopers ook; ik blijf het gigantisch vinden hoe ze zich op die dunne poten door die immense drukte een weg weten te vinden.





Maar ook was er een verrassing.
Den Haag was tot dit jaar nog niet landelijk aangesloten voor het Nationaal Comité 4 en 5 mei.
Even na vijf uur vertelde, op de officiële bijeenkomst voor de medewerkers, sponsors, vips en pers, de heer Daniël de Zwaan (van het Comité 4 en 5 mei) het nieuws dat vanaf volgend jaar het festival de status Bevrijdingsfestival krijgt.
Vanaf 2011 is Den Haag de 14e Nederlandse stad die een Bevrijdingsfestival heeft: één in elke provincie plus één in hoofdstad en één in de Hofstad. Dat betekent voor de R.G. Ruijs Stichting dat er wat extra ondersteuning komt en dat ook de helikopter – die langs alle Bevrijdingsfestival gaat – in Den Haag zal gaan landen. In die helikopter zit een artiest of een groep die een optreden zal verzorgen.
Dit was dus de laatste editie van het “gewone” 5 Mei Festival. Volgend jaar heeft Den Haag een officieel Bevrijdingsfestival.




Burgemeester Van Aartsen feliciteerde de organisatoren hiermee van harte.

Meer foto’s? Klik hier.
Ook bij Richard Mulder kan je foto’s terugvinden.

Later komt ook nog een Youtube filmpje hier te staan, maar daar heb ik nog even tijd voor nodig.

Please follow and like us:

4 reacties

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.