Na de afgelopen indrukwekkende dagen was het weer eens tijd voor mij om uit te waaien.
Het zou de hele dag regelmatig regenen, maar de lucht zag er redelijk betrouwbaar uit, dus dacht ik dat de weersvoorspellingen het wel weer eens bij het verkeerde eind zouden hebben. En dat bleek terecht.
De zandmotor was weer schitterend! Een enorm harde wind blies de zachte zandkorrels vooruit over het harde zand; ik blijf dat een magnifiek gezicht vinden. Vandaag ben ik richting het grote meer gelopen, dat op het schiereiland ligt. Dit meer, in tegenstelling tot het kleine dat op de punt lag van de zandmotor, is er nog steeds.