-
Illegaal, maar geen kant op kunnen
We hadden net boodschappen gedaan vanmiddag, toen ik bij het Sophia Revalidatiecentrum een groep mensen, waaronder een filmploeg, zag.
Mijn nieuwsgierigheid was (natuurlijk) gewekt en ben naar de groep gelopen.
Het bleek de crew te zijn van Premtime die bezig was met een interview; lastig met die harde wind!
Ik mocht meekijken en luisteren, mits ik niet in de weg liep en geen foto’s met flits maakte.
Wat ik daar hoorde schokte me enorm.
Een jonge vrouw in een rolstoel, met daarachter haar moeder, vertelde, dat ze in 2002 in Nederland een ernstig ongeluk had gehad, buiten haar schuld om (maakt dat een verschil???). Van origine is zij geen Nederlandse (als ik het goed heb verstaan, komt zij uit Marokko).
Het resultaat was een dwarslaesie; haar beide benen zijn verlamd en ze kan haar linker arm ook niet meer gebruiken.
Met een neksteun om vertelde ze haar verhaal.
Hoe ze in het ziekenhuis belande en daar langdurig kritisch had gelegen; dusdanig zelfs, dat de stekker er bijna was uitgetrokken.
Dit schreven zij aan mij:“Fatale schade aan lichaam en geest zoals 6 weken coma, meervoudig ernstig hersenletsel, dwarslaesie, nekwervelletsel, Linkerarm en benen verlamd, waren de eerste gevolgen. Saadia kan sindsdien zonder hulp van anderen niet meer voor zichzelf opkomen, noch zichzelf verzorgen. ZIj lijdt aan constante extreme pijn in haar hele lichaam, vooral haar rug, mede door ontbreken zorg”
Daarna verbleef ze tijden in het revalidatiecentrum.
Een andere man (op de eerste foto met rugzak), die zij had leren kennen in het revalidatiecentrum kwam ook een aantal maal aan het woord, want wat is het probleem; zij verblijft nu illegaal in Nederland.
Besloten is namelijk, dat zij niet meer hier mag verblijven en dat, terwijl zij dus echt nauwelijks meer iets kan!
Die man zou best met haar willen trouwen, maar is door zijn ongeluk ook gehandicapt, waardoor zijn inkomen dusdanig is dat een huwelijk en dus verblijfsvergunning voor haar onmogelijk is.
Zij zit nu dus in een onmogelijke positie; teruggaan betekent, dat haar medische verzorging natuurlijk waardeloos wordt!
De politiek heeft echter besloten; zij is, ondanks dat het ongeluk in Nederland is gebeurd, niet welkom meer.
Illegaal, en dat, terwijl ze letterlijk en figuurlijk geen kant op kan.
Dieptriest…
Het hele verhaal en interview zal op Premtime worden uitgezonden; als de datum bekend is, zal ik een update geven.
-
Lentetekenen en maartse buien
Even leek het, of de lente had overwonnen.
Prachtige beelden in De Uithof.
Bomen waarvan de knoppen bijna uit leken te barsten, madeliefjes die bloeien, het eerste wakkere meeldauwlieveheersbeestje dat ik zag, bloeiend speenkruid en een groot aantal aalscholvers, die hun vleugels droogden in het schrale zonnetje tussen de reigers en meerkoeten.
Zo te zien zowel oudere als aalscholvers die hun eerste lente zouden meemaken (de bruine), op een veld waar je niet kan wandelen; mooi gezicht zo bij dat hekje!
Langs de waterkant deze bloem; ik vind hem prachtig; onvoorstelbaar zo klein als hij nu lijkt, zo groot de bladeren worden later in het jaar.Op de terugweg zag ik langs de Gaarde de eerste scholekster, nog wel wat schichtig, want ik kon er niet dicht bij komen, steeds vloog hij weg.
Een paar dagen later, mijn kinderen waren al in pyjama klaar om te gaan slapen, gilden ze ineens, “mam, het sneeuwt!”.
Tja, dan snel maar wat warms aantrekken en ervan genieten toch?
Prachtig dat schijnsel van de lamp aan de muur die licht besneeuwd was.
De narcissen bogen licht onder het gewicht van de kristallen.
Natuurlijk moest ook ik het even ontgelden; sneeuw is en blijft leuk om te gooien!
Voordat de sneeuw weer weg was, nog even een (kleine) sneeuwpop maken van de resten die op de auto’s lagen.
De neus van Mickey schoonblazen en toen kon de tweeling onder het dons; maar dan van hun dekbed.
-
Exposities Atrium
Buiten de Haagse Fotografieprijs tentoonstelling, waar ik op 7 maart al over schreef, zijn in het Atrium van het IJspaleis nog twee andere tentoonstellingen te bezichtigen.
Een waar ik echt even helemaal gefascineerd van raakte, namelijk “The World of Ice” van Yuri Rost.
Langs de zijkant van het Atrium hangen 60 foto’s van deze fotograaf die hij maakte van het ijs op Groenland.
Hieronder twee kiekjes; de originele zijn veel imposanter!
Echt een aanrader als je in de buurt van het centrum bent.
Ze hangen er nog tot en met 21 maart.
De tweede tentoonstelling staat bij de ingang van het atrium.
Het zijn 3 stellages, waarin allemaal zwerfhandschoenen hangen.
Het is een expositie van fotografe Marijke de Jong, die zich ergert aan zwerfafval.
Een keer per maand trekt zij erop uit, om een stukje natuur “schoon te maken”.Klik op de foto links voor een grotere afbeelding.
Tijdens een van haar acties, trof ze een enkele handschoen aan.
Vanaf het moment dat ze deze vaker aantrof, maakte ze een foto van deze handschoenen en nam ze mee, waste en repareerde ze waar nodig en maakte deze tentoonstelling, inclusief de portretten van de handschoenen.
Hagenaars die een handschoen kwijt zijn en herkennen, kunnen hier contact met haar opnemen en krijgen de handschoen terug, inclusief het portret dat zij ervan heeft gemaakt!
Deze tentoonstelling hangt er nog maar tot en met 14 maart.
-
Vrouwendag en overweging film Wilders
Een poosje terug liep ik over Het Plein, waar ik een man zag, die ik eerder daar had gezien.
Hij hing een aantal protestborden en –vlaggen op, waarop hij duidelijk maakte tegen het Iranese regime te zijn.
Ik raakte in gesprek met hem, en vol afkeer sprak hij over de rechten van de vrouw in Iran.
Dat zij zomaar opgepakt konden worden, als zij zonder hoofddoek over straat liepen, gemarteld werden en spoorloos konden verdwijnen.
Over zijn immense afkeer tegen het extremistische moslimfundamentalisme.
Over de geheime dienst, die in zoveel, ook Nederlandse instanties, waren geïnfiltreerd (zelfs Prime?!? ). Dat deze infiltranten foto’s maakten en naar de Iranese geheime dienst doorspeelden, zodat ook mensen hier niet meer veilig waren of veilig konden reizen.
Wat daarvan allemaal waar is weet ik niet, maar dit vertelde hij.Waarom dit verhaal (buiten het feit dat het natuurlijk vandaag Vrouwendag is!)?
Allereerst omdat ik groot respect heb voor deze man, die elke keer daar staat zijn afkeer tegen het extremistische moslimfundamentalisme te verkondigen en (als man) opkomt voor vrouwenrechten.
Ten tweede een moeilijker punt.
Het is al op veel blogs besproken, maar ook mij laat het niet los.
Wilders.
Als er iemand is, wie ik gevaarlijk vind, is het deze man wel.
Binnenkort zal (in Nieuwspoort) zijn veelbesproken film uitkomen.
Niemand heeft deze film in zijn geheel gezien, of weet zelfs wat er precies in staat en toch proberen politici de film tegen te houden.
Is dit een goede zaak?
De vraag of Wilders een anti-moslim film (als dat het is) had moeten maken vraag ik me af. Laten we zeggen, dat ik er helemaal niet blij mee ben. Beter lijkt het me, energie te steken in zaken die evenwicht brengen, evenwicht in onze samenleving. Die het wederzijdse spanningsveld doen verminderen.
Of het waar is of niet, mij lijkt het pure propaganda voor zijn PVV.
Maar afijn, zijn film is nu eenmaal onderweg. En, net als ieder ander, heeft Wilders het recht op vrijheid van meningsuiting; dat staat in de grondwet!
Ik vind dus, dat hij hem moet kunnen uitzenden; of de film “handig” is of niet.
Gevaarlijker is mijns inziens nu, de film te verbieden. Op dat moment geven we toe aan de pressie van moslimfundamentalisten en laten we ons dwingen tot het opgeven van onze vrijheid, de vrijheid van meningsuiting, onze grondwet en geven we toe aan terrorisme.
En dat zou ik erg vinden.
Vrijheid is een groot goed; daar is hard voor gestreden en die mogen we onder geen beding opgeven.
-
Uitreiking Haagse Fotografieprijs
Vandaag werd in het IJspaleis voor de vierde maal de winnaar van de Haagse Fotografieprijs bekendgemaakt. Dit jaar was het thema van de Haagse Fotografieprijs Den Haag Sportstad.
In het Atrium hingen op grote borden alle foto’s die door de jury, bestaande uit mw. Jetta Klijnsma (wethouder van Cultuur, Loco-burgemeester en voorzitter van de jury), dhr. Maarten Schenk (directeur Haags Gemeentearchief), dhr. Bart Singeling (senior communicatie-adviseur Voorlichting en Externe Betrekkingen van de Gemeente Den Haag) en dhr. Maarten Brak (redacteur Concernmedia Voorlichting en Externe Betrekkingen van de Gemeente Den Haag) waren beoordeeld.
5 Mensen, hier op de stoelen vooraan zittend, waren uiteindelijk genomineerd voor de hoofdprijs waarvan 3 mensen in de prijzen vielen.
De uiteindelijke winnaar was dhr. C. Boers uit Haarlem, die uit handen van Jetta Klijnsma een cheque van 1000 euro ontving.
Zijn foto was origineel; misschien niet een echt spectaculaire, zoals bijvoorbeeld een perfect tijdsmoment van een sporter, maar deze foto viel wel op.
Toevallig had ik vlak voordat de uitreiking begin een tijd met hem staan praten; hij wist toen dus nog niet dat hij de uiteindelijke winnaar was! (en ik niet eens dat hij genomineerd was…).
Hij vertelde oorspronkelijk uit Den Haag te komen en daar ook altijd had gewerkt, bij de NS, tot aan de grote reorganisatie in 1996 toen het van overheid naar private instelling werd. 8000 Mensen werden ontslagen, waaronder eerst de ouderen. Hij viel daaronder. “Maar” een springer had hij meegemaakt tijdens zijn (als ik het goed het onthouden) 26 dienstjaren daar. Hij woonde in een van de dienstwoningen die nu verdwenen zijn (Koningskade?) vlak bij hofjes die ook niet meer bestaan. Was een leuk gesprek!
Toen de prijs door mw. Jetta Klijnsma werd uitgereikt vertelde hij dat hij met deze foto uren bezig was geweest. Hij had het voordeel gehad, zo zei hij, dat hij voor het ADO stadion in gebruik werd genomen, er mocht fotograferen.
In het juryrapport staat: “In deze winnende foto is het ADO stadion op een kunstzinnige manier vastgelegd. De verstilde indruk van het stadion laat de fantasie bij de kijker. De kleuren groen/geel maken dat het nergens anders kan zijn dan in Den Haag.”
Jetta voegde toe, dat het net leek, of je de waterdruppels van de stoelen kon pakken.
Hij was erg blij met de prijs; hij vertelde me, dat hij behoorlijk wat kosten had gemaakt en zijn pc aan vervanging toe was!
De tweede prijs ging naar dhr. H. Willink uit Den Haag met zijn foto van Michaella Krajicek op de Metsbaan. Hij ontving € 300,=.
Typisch een foto van een prachtige scherpte en perfecte timing.
De jury schreef: “Bij de foto die als tweede is geëindigd is een Haags icoon, Michaella Krajicek, op een typisch Haagse tennisbaan, de Metsbanen, in actie uitgebeeld, waarbij tevens het Haagse beeldmerk prominent aanwezig is.”
De derde prijs ging naar de heer B. Soeters uit Amsterdam. Zijn prijs bedroeg € 200,=.
Hierover schreef de jury: “Van doorslag bij de derde plaats gaf het typisch Haagse beeld, de Hofvijver met regeringsgebouwen, met het toch wel unieke beeld van een regatta die op de hofvijver werd geroeid.”
De twee andere genomineerden gingen niet geheel met lege handen naar huis; zij kregen een tas met inhoud (wat weet ik niet).
Hier nog even de winnaar trots voor zijn foto staand, waaronder “eerste prijs” was ondergeplakt.
Benieuwd naar de foto’s?
De tentoonstelling is tot en met 17 mei 2008 te zien in de tentoonstellingsruimte van het Haags Gemeentearchief van het IJspaleis. Openingstijden: ma.-vr. van 9-19u, do. tot 21u en za. 9.30-17u.
De toegang is (vanzelfsprekend daar) gratis.
allerlei nieuwtjes over Den Haag
Langs de waterkant deze bloem; ik vind hem prachtig; onvoorstelbaar zo klein als hij nu lijkt, zo groot de bladeren worden later in het jaar.
