Zeevonk: een machtig schouwspel

 

In mijn vorige blog zei ik het al, ik wilde mijn energie even sparen om iets te zien wat ik nog nooit had gezien. En dat terwijl ik vlak langs de kust woon en al 50 ben!
Of het zichtbaar zou zijn was natuurlijk maar de vraag.
Zeevonk: wat leek me dat magnifiek mee te maken.
De temperatuur van de afgelopen dagen was hoopvol, het weer was prima gisteren en de avond begon zwoel: alle elementen die de kans vergrootten waren aanwezig.
Het feit dat de dag ervoor zeevonk in Ter Heijde zichtbaar was gaf me nog meer hoop.

 

 

Rond 22.30 gingen mijn man en ik richting Kijkduin.
Daar werden we verrast door een prachtige hemel, met diepblauw, roze en lila.
Mensen zaten langs de waterkant na te genieten van de mooie dag.
Plots kwam de maan op: een schitterend gezicht. Prachtig van kleur en enorm groot.
 

 
Grote schepwagens om alle rommel te zeven die mensen hadden achtergelaten reden af en aan en verstoorden de blik op de branding.
Maar, de zeevonk werd met de minuut duidelijker!
Ik gilde het uit: “Daar!!!”.
Met de minuut werden de algen die zorgden voor een blauwe gloed waar de schuimkoppen neersloegen op het water duidelijker. Steekds langgerekter was de lichtgevende diepblauwe kleur, Overal waar de golven braken, was het te zien. Tot een koude wind opstak.
Genietend gingen we terug naar het parkeerterrein.
Jammer dat ik alleen de compactcamera bij me had, maar ik wilde het eerst met eigen ogen zien en had geen zin van alles in te stellen (met daarbij, mijn arm werkte niet echt mee).
Wat een ervaring…..