De jaren 80 van de vorige eeuw (wat klinkt dat lang geleden….).
Wat een diversietijd aan muziek ontstond (mede) toen.
Het was ook de periode, dat mijn man en ik veel stapten. Een tijd, waaraan ik met veel plezier terugdenk. Muziek speelde -en speelt- een grote rol in ons leven.
In het Paard van Troje (ja, toen nog met die zalige eettent) waren we veel te vinden; vaak werd daar Level 42 gedraaid. Ik was ook echt een fan van deze Engelse band, en had veel op vinyl. De manier waarop Mark King de bas bespeelde was/is uniek!

Gisteravond kwam Level 42 naar het Paard. Lang heb ik getwijfeld om erheen te gaan; ik wilde dolgraag, maar mijn man had geen energie meer. Maar de combinatie van een stukje sentiment en het feit dat ik de muziek waardeer maakten, dat ik toch op het nippertje richting Prinsegracht ben gegaan.