Het gebied op de Wolweversgaarde ligt nog steeds voor een deel braak. Zand, aarde, rommel en ruige stukken, met hier en daar wat onkruid en een enkele boom. Opeens zag ik dit; is het niet schitterend?
Even stond ik echt ademloos te kijken.
Ik moest meteen denken aan het boek “De vuilnisroos” van Ben Borgart.