Wat een prachtig gezicht vanmorgen vroeg!
Een strakblauwe hemel en allemaal bloemen op de ramen van de auto’s.
Altijd krijg ik weer dat nostalgische gevoel van vroeger over me, als je rillend in je bed lag en dan die wonderbaarlijke bloemen op de ramen zag in je slaapkamer dat niet werd verwarmd: er was tenslotte maar één kachel in huis, in de woonkamer.
Als je dan ademde op de bloemen en het was nog ijskoud buiten, vormden zich hele nieuwe bloemen.
Met je vinger kon je tekenen in het ijs.
Op ramen van de huizen van nu kom je dat niet meer tegen: maar ik blijf het een schitterend gezicht vinden en moet het gewoon zien op de auto’s (al is niet elke bestuurder blij dat hij moet schrappen).