Gisteravond keek ik, net als waarschijnlijk velen met mij, naar Paul en Witteman.
Daar hoorde ik (naast de mijns inziens walgelijke uitspraken van Izz ad-Din Ruhulessin) schokkend nieuws te horen van iemand die ik toch wel heel erg waardeer!
Bart Chabot vertelde in deze uitzending (hier terug te zien) dat hij een hersentumor had. Positief nieuws was dat hij er (indien hij zich liet behandelen) niet aan dood zou gaan; het was een goedaardige tumor, al zat hij op een lastige plaats.
Negatief was dat de behandeling van dit gezwel wel degelijk lichamelijke consequenties zou hebben.