Na een waanzinnig spannende dag gisteren (maar daarover wellicht later meer) wist ik wel, dat vandaag de boekpresentatie van Poëzie op Pootjes was. Tenslotte mocht ook ik een gedicht voordragen.
Maar totaal het tijdstip vergeten! Tot ik in mijn mail keek en schrok: ik moest al bijna in Paagman op de “Fred” zijn. Gelukkig wilde manlief me wel brengen, zodat ik me niet hoefde te haasten, al kwam van haren doen en wat make up weinig (ach, dat doe ik toch bijna nooit).
Toen kreeg ik mijn boek en de schrik sloeg me om het hart. Nerveus was ik niet maar werd het toen wel!
Na een computercrash had ik een totaal ander gedicht zitten lezen….