Vorig jaar besteedde ik er nog een blog aan: de twee telefooncellen die schuin voor de ingang van het Binnenhof staan.
Ik vind ze schitterend. Een glimlach kan ik nooit onderdrukken.
Als kind altijd kijken of iemand misschien een muntje was vergeten, bellen in de zomer en dan maar proberen om de deur op een kier te laten omdat de hitte verzengend was. Maar ideaal als je nergens anders kon telefoneren.
Wat is de techniek veranderd tegenwoordig. Wie heeft er geen mobieltje meer? Het is bijna een verplicht gebruiksvoorwerp geworden.
De telefoon is dus bijna uit het straatbeeld verdwenen.