Steeds meer ben ik in staat me over te geven aan het niets moeten en niets hoeven.
Het is gewoon puur genieten.
Niet dat ik van plan ben dit lang vol te houden; ik denk dat dat ook niet in me zit.
Maar als ik merk dat mijn schouder elke dag een piepklein beetje vooruit gaat en ik me zelfs alweer redelijk normaal kan afdrogen na het douchen ben ik blij.
Vandaag was dus weer een dag met alleen huishoudelijke verplichtingen en daarna ben ik weer naar Kijkduin gegaan. Dit strand is het dichtste bij en kost dus voor mijn arm de minste inspanning.
De zee, zand, strand, duinen doen me -ook tussen de oren- enorm goed. Zelfs vandaag, ondanks de harde wind en hoosbuien.