-
Wandelen door de Uithof
Een eenden koppel dat haast in de ruimte lijkt te kijken Gisteren wilde ik lekker uitwaaien door natuurgebied De Uithof.
De weersvoorspellingen bleken gelukkig niet uit te komen: in plaats van regen scheen de zon ’s morgens al uitbundig!
Dus om 8 uur stond ik klaar. Tot mijn dochter zei, zal ik mee gaan met de kleine?
Prima natuurlijk!
Rond 9 uur vertrokken we. Puur genieten daar. Eerst natuurlijk even kijken naar de eendjes. Is het niet net, alsof het eenden koppel aan de rand van een afgrond staat te kijken? Niets is minder waar: het water weerspiegelde de wolken in de rimpelloze sloot. -
Dagpauwoog
Als er iets is, waar ik van bijkom na een stressvolle periode, is even rondbanjeren in de natuur.
Puur genieten vind ik dat; ongeacht het jaargetijde. Hoewel, de lente is toch wel mijn favoriete.
Het is elk jaar opnieuw een wonder, hoe stukje bij beetje alles weer ontluikt.
Zodra er vlinders zijn, is voor mij het voorjaar echt begonnen.
De afgelopen dagen zag ik de eerste koolwitjes en zelfs een atalanta; helaas waren ze me steeds te snel af. Maar vandaag zag ik in Madestein een vlinder die ik al jaren niet meer heb gezien in Den Haag; een dagpauwoog! Voorzichtig kon ik hem benaderen, terwijl hij zich opwarmde in de zon. Zo dicht zelfs, dat ik hem uiteindelijk bijna beeldvullend kon fotograferen! -
Triest maar met een goede afloop
Zo fietste ik over de Vrederustlaan.
In één van de wateren daar zijn nijlganzen met kleintjes.
Als er dieren zijn die hun broedsel enorm verdedigen zijn het die dieren wel. Agressief dat ze zijn!
Een wilde eend met kuikens wilde de weg oversteken.
Dat was kennelijk niet naar de zin van de nijlgans en zij viel het vrouwtje aan.
Angstig zocht zij met haar kuikens een weg tussen de rijdende auto’s naar de overkant, maar de nijlgans bleef haar aanvallen; een afgrijselijk gezicht in mijn ogen.
Snel mijn fiets aan de kant gezet, maar gelukkig was het een man en vrouw ook al opgevallen.
Zij renden erop af en joegen de nijlgans weg, het verkeer tegenhoudend. De vrouwtjeseend stak over, maar een van de kleintjes bleef piepend zitten.
De man pakte haar op en zette het kuiken aan de overkant. Helaas bleef het daar zitten, terwijl de andere kuikens al het water al hadden bereikt.
We keken of er iets aan de hand was met het kuiken, maar we zagen niets bijzonders.
Dus ik ben de distels en brandnetels ingelopen (de man en vrouw waren kort gekleed) en heb voorzichtig het kleintje langs het water gezet. Met een grote sprong ging hij het water in en voegde zich bij de anderen.
Moeder eend en kuikens zwommen daarop samen weg; gelukkig!
-
Vreemde plekken om te broeden!
De eenden zijn volop bezig met broeden, en kuikens groot te brengen.
Heerlijk vind ik die tekenen van de lente.
Toch zie ik soms dingen, die ik niet helemaal snap.
Deze meerkoet bijvoorbeeld; zoveel water om een nest in te bouwen, en waar doet hij/zij dat?
In het gras op de drukke Vrederustlaan, waar iedereen overheen kan lopen!
Maar onverstoorbaar gaat het mannetje of vrouwtje door met broeden; door niets of niemand laat hij/zij zich van het nest afhalen, ook niet door dreigende meeuwen of nijlganzen.
allerlei nieuwtjes over Den Haag
