1 September Beatstad Festival Den Haag.

Prachtig weer; zelfs de zon liet zich zien.

Maar liefst 45.000 bezoekers op het Malieveld om Van Velzen, Ilse de Lange, Di-rect en de Amerikaanse Pink te bezoeken. Pink zou Nederland alleen maar tijdens het Beatstad Festival aandoen en tijdens de tramrit hoorde je mensen uit diverse streken uit Nederland maar ook uit Engeland, Ierland en België.

 

Aangekomen op het Malieveld werd iedereen eerst gefouilleerd; eten en drinken afgenomen en fototoestellen gecontroleerd; bijna mocht ik niet naar binnen omdat de mijne er te professioneel uit zag. Maar na een tweede check, en mijn uitleg dat hij maar 4 megapixels was en geen extra lenzen bevatte, mocht ik na een waarschuwing dat hij later toch nog afgenomen zou kunnen worden toch verder gelukkig!

 

 

 

Het was al behoorlijk druk; vanuit het midden kon je echt niet meer naar het podium, dat eruit zag als het Binnenhof (erg mooi!).

Langs de zijkant was nog wel een redelijk goed plekje; wel een grote afstand en een camera die alle kanten opkon voor onze neuzen, maar in elk geval goed zicht!

Die camera was trouwens leuk om te zien.

 

 

Twee gespierd uitziende mannen bedienden een enorme uitschuifbare harmonica-achtige kraan, waarmee beelden van het publiek rondom en het podium werden opgenomen.

Een enorm zware klus!

 

 

 

Van Velzen wist het publiek enorm te boeien; zijn pianospel en zang waren erg sterk.

Even speelde hij ook op een gitaar; maar ik hoorde hem liever op de piano spelen.

Enorm dynamische man!

 

 

 

Daarna trad Ilse de Lange op. Zelf ben ik een fan van haar, maar zij stelde me dit keer teleur.

Niet alleen haar stem was minder sterk dan ik gewend ben, maar ook de manier waarop de muziek was gemengd was waardeloos.

Aan de reacties om me heen merkte ik, dat haar concert ook minder in de smaak viel dan Van Velzen.

 

Toen Ilse de Lange was afgelopen werd het een stuk drukker. Echt ruimte om te staan had niemand meer, en als je keek naar de beelden op de grote schermen naast het podium stond je verbaasd van de enorme hoeveelheid mensen op het veld. Om wat te eten of drinken te halen was een enorme opgave; je moest je echt wurmen door de mensenmassa.

 

 

 

De Haagse band Di-rect, die al voor de tweede keer op Beatstad optrad (en daar ook “fucking trots op was” volgens Spike) zette met hun show het Malieveld echt op stelten. Een steengoed concert zetten ze neer. Iedereen danste en sprong mee tijdens de nummers die ze speelden.

 

 

 

Tussen de optredens door verzorgde Gerard van den IJssel een live radio programma, Beatstad Radio. Na Di-rect kwam wethouder Jetta Klijnsma als loco-burgemeester op bezoek, om te vertellen over Den Haag Rode Kruisstad, en dat er van elk verkocht kaartje een euro naar deze instelling ging (zie mijn vorige logje).

 

 

 

De pauze duurde dit keer langer dan tussen de andere bands. Hoog in de nok van het podium werden nog wat spots goedgezet (doodeng om te zien!) en er was veel bedrijvigheid op het podium.

 

 

 

Toen Pink op het podium kwam was te zien waarom; een prachtig decor!

Ik vond haar geweldig.

Haar bekende repertoire liet ze horen terwijl iedereen uit zijn dak ging.

 

Omdat ik met de tram was, ben ik eerder het veld uit gewurmd om een plekje in de overvolle tram te kunnen bemachtigen.

Een geweldige avond vond ik het; echt intens genoten.

Bedankt voor de vrijkaartjes Gerard!