Gisteren kreeg ik de jubileumpublicatie van de Kesslerstichting (de viering van hun 100 jarig bestaan) door de brievenbus.
Nieuwsgierig pakte ik het boek eruit en begon te lezen.
Een prachtig dik kaft, schitterende foto’s en de geschiedenis vanaf 1912.
Wie denkt dat het boek alleen een verhaal is, kan het beter links laten liggen.
Wie geïnteresseerd is in de geschiedenis van zowel de Kessler Stichting als de mentaliteit van de mensen zowel vroeger als nu krijgt een geweldig beeld.
Niet alleen positieve berichten worden beschreven in dit boek; ook de negatieve aspecten worden belicht, zoals bijvoorbeeld de zoon van Kessler die na de dood van zijn vader bestuurslid werd en zich aansloot bij de NSB. Hij wilde of kon niet voorkomen dat het gebouw van de Kesslerstichting in handen viel van de bezetter. Maar ook de negatieve berichtgevingen ten aanzien van de stichting worden niet overgeslagen.
Het is een ”eerlijk” boek en ik heb het dan ook in één keer uitgelezen.