11 september.
De dag waarop vliegtuigen zich door de Twin Towers boorden en deze gigantische gebouwen neerstortten. Ik ga niet in op het feit of de vliegtuigen hieraan debet waren of dat er andere oorzaken mede een rol speelden.
Veel mensen kwamen hierbij om; niet alleen mensen die erin werkten, maar ook hulpverleners.
Ik denk dat bijna iedereen zich nog steeds als de dag van gisteren herinnert waar hij of zij was op die dag en wat hij/zij precies deed.
Ook ik, als zo velen, zat de hele middag vastgekluisterd aan de tv in de wetenschap dat dit de hele wereld voor lange tijd zou veranderen. Deze vrees is werkelijkheid geworden. Iedereen kent de gevolgen; de strijd tegen terrorisme, de inperkingen van de privacy, maar ook de angst; terecht of niet.
Veel politici maakten en maken gebruik van deze angst of wakkeren deze mijns inziens zelfs aan.

Iemand die zeker in mijn ogen baat hierbij heeft is Wilders. Zijn PVV groeit met de dag. De oorzaak? In mijn ogen foutieve en soms zelfs slappe maatregelen van politici die niet op de (angst)gevoelens van burgers ingaan. Die de ontevredenheid van velen niet “oppakken” (en soms ook wel degelijk terecht!).
Maar ook zijn provocerende en populistische uitspraken (die hij overigens nooit ofte nimmer zal kunnen waarmaken).