De Haagse Marathon, een opgelichte dame en een hartverwarmende ontmoeting
Gisteren vond de Haagse Marathon plaats. In 2013 was er al eens een Vredesloop geweest, inclusief een marathon, maar die werd wegens de te hoge organisatiekosten daarna afgelast.
Dit jaar vond hij dus weer wél plaats. Wat een geweldig gezicht! Zelf ben ik niet naar het Malieveld gegaan, omdat de route ook bijna voor mijn deur liep. Op de hoek van de Vrederustlaan en de Melis Stokelaan kwam de hele stoet voorbij in een heuse zwerm. Heel indrukwekkend, wat een boel mensen! Langs de kant stonden ook talloze toeschouwers de lopers enthousiast aan te moedigen. Tof.
Ook jonge mensen stonden te juichen, sommigen gezellig vanaf een krukje. Leuk was een meisje dat rap alle namen las die op de hardloopshirts stonden en de lopers daarna een high five gaf – wie daar de moed toe had, tenminste! Een ander had een bord bij zich met daarop een geschilderde ster: raakte je die aan, dan kreeg je een “boost”.
Plots hoorde ik getoeter. Nou ja, dat had ik al meer gehoord; uiteraard was de weg afgesloten en niet iedereen hield daar rekening mee (tsja, het was ook pas een paar maanden van tevoren bekendgemaakt…). Dit keer echter bleef het getoeter maar doorgaan. Een grote taxi keerde bij het verkeerslicht van de Vrederustlaan en liet vlak bij het zebrapad een mevrouw uitstappen. Ik besloot poolshoogte te nemen.
De mevrouw bleek al 82 jaar oud te zijn en ging gezellig op bezoek bij haar 86-jarige nicht. Ze kwam uit Limburg (vlak bij Aken) en had al een aardige treinreis achter de rug, om er op Den Haag Centraal pas achter te komen dat het OV vanwege de Haagse marathon niet reed. De taxibestuurder had haar verzekerd dat hij haar wel naar De Uithof kon brengen. Niet dus. Na betaling van € 50,- had hij haar midden op straat uit laten stappen. Ik nodigde haar bij mij thuis uit totdat de oversteekplaatsen weer open zouden gaan, maar ondanks de pittige wandeling besloot zij toch door te lopen naar haar nicht.
Ik bood haar mijn arm aan en samen liepen we naar de Lozerlaan, waar haar nicht haar zou opwachten. De ontmoeting was hartverwarmend. Van de – naar mijn mening – opgelichte dame kreeg ik, ondanks mijn “het is echt niet nodig!”, een paar heerlijke koeken toen we afscheid namen en ik haar een mooie middag wensde.
Hoe een asociale chauffeur mijn dag opfleurde 😊
Klik hier als je meer foto’s wilt zien, ze zijn allemaal wel van een vrij korte tijd maar wie weet sta je er tussen. Wil je een foto groter of wil je dat ik een foto verwijder, neem contact met me op via info@haagsallerlei.nl
