Niet alle groenten worden groot
Dit jaar besloot ik in een paar verhoogde bakken wat groenten op te kweken.
Uit eigen tuin smaakt alles veel beter toch?
Inmiddels hebben we genoten van een (kleine) portie doperwten en veldsla.
In een bak hangen nu volop tomaten. En hoe ze smaken? Ik heb echt nog nooit zulke lekkere rode groenten mogen proeven.
Maar niet alles zal groot worden.
Mijn zoon had bloemkool voor me opgekweekt.
Toen de plantjes tussen de 5 en 10 centimeter waren, mochten ze in een grote bak.
Nu, ze groeiden als kool! Prachtige stevige bladeren en die geur….
Afijn, het werd zomer. Het werd heet. En wat verscheen er?
Tientallen vlinders.
Wow, wat hou ik van vlinders.
Niet eerder hadden we er zo veel in de tuin. Atalanta’s, een kolibievlinder, dagpauwogen, muntvlindertjes, boomblauwtjes en je raadt het al. Grote en kleine koolvlinders.
Er is genoeg nektar voor ze én er staan bloemkolen.
De bladeren werden enorm aangevreten, maar gisteren zag ik ineens de rupsen niet meer.
Zouden de mezen ze hebben opgegeten?
De plant zelf was nog in beste conditie.
Ik keek aan de onderkant van het blad: nu, al zouden de rupsen er niet meer zijn, ik zag tientallen eitjes.
Een grote groep van het grote koolwitje en veel eitjes van het kleine koolwitje. De eitjes van het grote koolwitje kwamen al snel uit: wat een minisculte rupsen!!!
Dat we deze groente uit eigen tuin zullen proeven is dus een illusie neem ik aan: dan had ik de planten moeten beschermen.
Maar van mij mogen de rupsen hun gang gaan: vlinders zijn belangrijk en bijzonder.
En feit: wil je de vlinder, dan moet je ook de rups ook accepteren.
Volgend jaar doe ik het anders. Een deel van de kool mét een fijnmazig net en een deel voor de vlinders (en vogels).
Wij groenten en de rupsen blad.
Voor ons dubbel genieten dus 🙂
