Lentetuin en lupine
Al tijden heb ik een lupine in de tuin. Elk jaar weer zie ik met blijdschap de bladeren omhoog komen maar helaas, steeds van korte duur.
Vroeg of laat wordt hij, wat ik ook doe, door de slakken opgevreten.
Niets werkt: koffiedrab, knoflook, planten zoals lavendel ernaast zetten, slakkenkorrels, een bakje met bier, alles heb ik uitgeprobeerd, maar helaas, elk jaar is de lupine weg.
Gisteren heb ik de slakkenstrijd opgegeven en de wortels met nog een paar zielige blaadjes in een zinken emmer gedaan in de hoop dat hij het overleeft.
Nu hopen dat hij zich alsnog wil settelen, zodat ik (en de bijen) dit jaar toch kan genieten van de pracht van deze plant…
Na de regen van vandaag lijkt het erop, dat hij zich herstelt. Ik ben zo gek op die bloemen dus, keep my fingers crossed!
De tuin wordt nu met de dag groener dank zij de zon.
De voorjaarsbloemen zijn bijna verdwenen en andere schieten omhoog.
Hoewel, niet alle voorjaarsbloemen: de wilde boshyacint laat zich nu van zijn mooiste kant zien.
De kers staat nog in bloei, maar laat al heel wat blaadjes vallen.
Ook de walnoot bloeit uitbundig, maar ook het gras ligt bezaaid met de grappige bloeivorm.
Prachtig is het vergeet-mij-nietje. In mijn herinnering al vroeg in bloei: ik kan mij niet herinneren dat het één van de eerste bloemen was.
De akelei begint ook weer te bloeien. Weer intens paars. De andere zijn nog niet in bloei dus ik ben erg benieuwd of er ook andere kleuren tussen zullen staan dit jaar. De roze van een aantal jaar terug vond ik schitterend.
De rozemarijn bloeit lief, klein en paars.
Hij staat op een erg goede plek, want hij groeit de pan uit.
Vorig jaar heb ik hem al flink teruggesnoeid, maar dat zal dit jaar wel weer moeten, ondanks dat ik het ook in het eten gebruik. De geur na de regen is zalig in de directe buurt van dit kruid.
Een laatste foto van één van mijn favoriete planten in het vroege voorjaar, de exochorda of parelstruik. Favoriet, omdat hij zo uitbundig en sneeuwwit bloeit. Soms bloeit hij hier samen met de sering en lelietje-van-dalen, maar dit jaar zijn laatstgenoemde later.
Als de zon erop schijnt, straalt de nog relatief kale tuin.
2 reacties
Hanny
Hè bah wat vervelend van de slakken. Ondingen zijn het. En haast niet te bestrijden. Jan gooit ze tegenwoordig de tuin uit en daar moet ik een beetje om lachen. Hij denkt zeker dat ze de weg terug niet weten. Maar die beestjes zijn slim. Ook in een emmer kunnen ze komen. Veel succes daarom met de lupine.
Misschien heb je nog iets aan deze tip:
Barrières van scherp materiaal weren ook slakken: scherp zand, sparrenaalden en ook gemalen schelpen.
Gera Nieland
Dank je voor de tip Hanny!
Maar ook deze heb ik allemaal uitgeprobeerd.
Zelfs koper!
Maar zelfs dat had geen zin bij deze plant.
Nu moet ik ook eerlijk bekennen, dat er heel veel andere planten omheen staan, dus ze kunnen van blad naar blad kruipen op een gegeven moment en om er een grote kale “vlakte” naast te houden vind ik niet mooi.
Dus dan maar op het terras. De slakken hebben gewonnen 😀