Grote vos en meer moois in de tuin
Al een paar dagen had ik een grote oranje vlinder gezien. Ik dacht eerst een gehakkelde aurelia, maar hij was veel te klein! En de vleugels waren totaal anders. Toen ik hem nog een keer zag, rende ik achter hem aan, maar helaas, hij was al gevlogen.
De ochtend erna hoorde mijn man iets fladderen achter het gordijn. Het was de vlinder!
Snel pakte ik een groot theeglas om de vleugels niet te beschadigen en mijn man ving hem.
Natuurlijk een paar foto’s gemaakt: het bleek de zeldzame grote vos!
Ik quote van Waarneming.nl:
De grote vos leefde vroeger verspreid over een groot deel van Nederland, maar staat nu op het punt als standvlinder te verdwijnen. Hij leeft in open, vochtige, vrij voedselrijke bossen met zoete kers of iepen. De soort vliegt in één ge-neratie tussen eind juni en eind augustus en de volwassen vlinder overwintert. De rups lijkt op die van de kleine vos, maar hij is veel groter en leeft op andere waardplanten.
Ik blijf maar even bij de vlinders.
Want in mijn tuin was een kolibrivlinder! Ik moet altijd denken aan Frankrijk dan: die bijzondere vlinders met hun razendsnelle vleugels in de lucht stil lijken te staan. De vlinder wordt soms, heel begrijpelijk verward met een kolibri. Vandaar ook de naam.
Het zeepkruid, dat jaren klein in aantal was, was dit jaar enorm uitgebreid.
De uitbundige bloei lokte deze vlinder klaarblijkelijk.
Dit jaar was ook een jaar met veel lieveheersbeestjes.
Gelukkig.
Want ik moet zeggen, dat het angstig stil was voor wat betreft diverse insecten. Het koude voorjaar? Ik hoop het maar, want als het zo blijft maakt het me zacht gezegd erg onrustig.
Op een wit katoenen laken zag ik een stipje zitten. Ondanks een bril (geen leesbril) kon ik niet zien wat het was, maar wel dat het een beestje was. Snel een kiekje gemaakt, voordat ik weer richting een vlinder liep.
Op mijn pc zag ik dat het een kapoentje (een klein lieveheersbeestje) moest zijn. Waarschijnlijk een driehoekkapoentje. Leuk!
Ook de stadsreus (vroeger vaker hoornaarzweefvlieg genoemd) is weer in mijn tuin.
Zij, want het is een vrouwtje (ogen zijn duidelijk gescheiden) doet zich tegoed aan de nectar van de vlinderstruik.
Maar ik zie haar ook vaak bij de wilg. Bij de wilg zijn ook veel wespen, dus ik denk dat daar in de buurt een wespennest zit. Ik heb al een paar dagen gekeken, maar kan het niet vinden. Misschien zijn ze daar ook alleen maar om voedsel te vinden.
Mooi is wel, dat de stadsreus dus bezig is, de wespen te laten wennen aan haar geur. Want de stadsreus legt haar eitjes ín een wespennest.
Lees hier maar het verhaal van een paar jaar terug.
