Kaderock 2025 bijna helemaal droog!

Wat een weekend!
Kaderock 2025 was tegen de verwachting in bijna helemaal droog!
En wat een optredens. En wat een sfeer!
Ik heb zowel vrijdag als zaterdag genoten.

Vrijdag stond ik al vroeg voor het podium: ik had er echt zin in! Kaderock noem ik altijd “mijn verjaardagscadeautje” omdat het (bijna) altijd op of rond mijn verjaardag is.
Dit jaar een paar dagen erna, maar het voelde toch weer als een cadeau. Nog steeds als ik terugkijk op mijn foto’s van Kaderock 2025. Wat was het weer een feestje.
Mét Museum RockArt en een inzamelingsactie. Helaas is René Bom er niet meer bij, maar hij stond groot afgebeeld op een doek met een QR code voor Stichting Leergeld ter nagedachtenis aan hem.

Kaderock gaat niet alleen om de optredens.
Al zitten er werkelijk geweldige bands en acts tussen.
Het gaat ook om de sfeer.
Je voelt een soort verbondenheid tussen alle bezoekers. Jong of oud, punker, rocker of metalliefhebber: iedereen wordt geaccepteerd en feest met elkaar.
Het voelt een beetje als Parkpop, maar dan kleinschalig.

Vrijdag speelden op het buitenpodium eerst Rockodonts presents Jento & High Hopes.
Sja: na een paar nummers heb ik de eerste sfeer op het hele terrein geproefd. Die was goed!
Naarmate de tijd verstreek werd het drukker en drukker en dat was geen wonder want Cesar Zuiderwijk, Rinus Gerritsen & The Clarks zouden optreden.
Natuurlijk zijn de oud-bandleden van The Golden Earring ijzersterk, maar het hele optreden miste voor mij een beetje het vuur van voorheen.
Niet dat iemand zich daar druk om maakte, er werd hard meegezongen en gedanst. De sfeer zat er al goed in!

En toen kwam daar de band waar ik op wachtte. Jan Akkerman Band ft. Phil Bee.
Oef wat was dát genieten.
Jan Akkerman is een ware gitaarvirtuoos. Maar met Phil Bee is het helemaal top!
Jan noemde hem terecht één van de beste zangers ooit.
Soms was het net of ik Joe Cocker hoorde.
Maar zijn expressie als hij zingt: niet alleen zijn stem, maar zijn hele lichaam zingt de tekst. Het was WAUW.

Gruppo Sportivo sloot de vrijdagavond af.
Voor mij heel kort, want ik was doodmoe.
Overigens: ik heb uiteraard ook binnen én buiten foto’s gemaakt, niet alleen van het hoofdpodium.
Dus in de link kan je veel meer vinden.

Zaterdag 7 juni
Helaas!
De zaterdag begon toch wel met wat regen, waar het vrijdag op een paar spatjes na, droog was gebleven.
De dag zou lang worden dus ik besloot wat later te gaan.
Zo te zien dachten veel meer mensen zo, want toen ik met het optreden van Jaïr Faria paraat stond, was het nog rustig. Nóg ja.
Binnen in Musicon was het overigens wel heel erg druk: ik kon mezelf amper naar voren bewegen om wat foto’s te maken van de Rotterdamse band L’orne.

De Wodan Boys. Een en al dynamiek.
Puur genieten, mijn ribben trilde mee met het ritme. Wat was ik blij met mijn oordoppen.
Wat me trouwens heel erg opviel: heel veel jonge mensen met gehoorbescherming. Echt top!
Er werden dassen het publiek ingegooid die gretig gevangen werden. Wat een fans! En was je het niet, werd je het vanzelf wel door dit optreden.

Toen iets totaal anders.
Eigenlijk was ik in eerste instantie totaal verbaasd. Elmer.
Gebiologeerd stond ik te kijken en luisteren naar de steengoede performance “Platland”.
Zo herkenbaar zoals ze op haar site zegt, zeker over politici: “Als je alleen maar negatief over mensen denkt, worden ze karikaturen. Dan druk je ze helemaal plat.”
Zij zegt (en o, wat is dit voor mij herkenbaar….): “Toen de PVV de grote overwinnaar bleek, is er iets in mij geknapt”.
Afijn: voor mij een GEWELDIG optreden.

Tijd voor Les Projets d’Athéna.
Hoe bijzonder, een robot drummer. Een metalen robot met lichtende ogen en “vuur”.
Maar eerlijk gezegd was dat wel het meest bijzondere aan deze Franse band.
Heel bijzonder vond ik het niet al heb ik best even gekeken naar de bijzondere performance en de rauwe stem van de zangeres die ook weer even snel over ging op een zangstem.
De robot zou de aarde vernietigen maar gelukkig bleek de mens toch gewiekster.

Na dit aloude thema gesloot ik nog een rondje over het terrein te maken.
In de “Broeikas” waren daar de Hamsters.
Nou, het leek ook echt op Hamsteréééén!!!
Alleen misschien ook een beetje duracel erbij.
Iemand speelde op een gitaar en dit in de omgeving óf een “juist” timbre zette de hamsters aan de gang.
Ze liepen al trillend en vibrerend over de vloer. Hi la risch!

Tijd voor mijn afsluiter, want echt, het was een lange dag en al die indrukken.
Ik merk dan echt wel dat ik een dagje ouder word… Zeker na de vrijdag ervoor en alle verplichtingen doordeweeks.
Maar wát een afsluiter.

John Coffey.
Man, wat een band!
Natuurlijk belande ik in een moshpit.
Mijn rib is nog gevoelig 🙂
De muziek: top!

En een jongen (heette hij Christiaan?) mocht op het podium (nu ja, daar vroeg hij om toen hij op de box mocht staan) en daarna werd hij het publiek in gebonjourd: of hij zou aan de overkant op handen worden gedragen of dood neervallen…
Nou, het werd natuurlijk de overkant.
Kaderock 2025? Voor mij één van de meest indrukwekkende edities.

Bedankt Kaderock en Musicon voor de goede zorgen, geweldige sfeer en top service.
Bedankt voor alle mooie momenten.
Mijn foto’s kan iedereen hier vinden en downloaden.
Wil je er een groter voor persoonlijk gebruik? Mail me gerust! info@haagsallerlei.nl

Please follow and like us: