Thuis

THUIS

Voorzichtig klim ik omhoog
de ene gladde steen na de andere
voorzichtig vermijdend
-de leistenen zijn door de tand des tijds los geraakt

Op afstand lijkt mijn gekozen pad een geheel
maar er overheen wandelend voel ik de bodem wegglijden
regendruppels sijpelen langzaam langs de helling omlaag
en toveren kristallen op het groene mos

Stap na stap komt de top dichterbij
kijkend naar beneden zie ik de vallei liggen
ver weg, minuscuul als in een schilderij of foto
nog even en ik kan alles overzien

Een laatste stap
de vaste grond is weer onder mijn voeten
het hoge gras verwelkomt me zwaaiend door de zachte bries
wolken wijken door de gouden stralen van de ondergaande zon

Ik ben thuis.

Please follow and like us: