Eergisteren (klik) schreef ik over de “geweldige” ondergrondse vuilcontainers die vol waren.
De melding was aangenomen door de gemeente. Ik ging er dus gevoeglijk van uit, dat deze die dag, of in elk geval gisteren wel weer geleegd zouden zijn.
Helaas, niet dus; de “vuilnisberg” groeit met de dag.
Het zijn al bijna “Napolitaanse” toestanden!

Het was eigenlijk één van de oorzaken van mijn humeur van vandaag.

Een tweede (maar beiden overigens niet de belangrijkste) oorzaak was iets anders.
Voor mensen met een huurwoning hebben wij het enorm getroffen; we hebben een tuin; echt heerlijk!
Niet altijd ben ik in staat hem bij te houden zoals ik zou willen, maar ik geniet intens van alle insecten, vogels, egels en ga zo maar door die onze tuin bezoeken.

Langs het huis is een border aangelegd. Door het groot onderhoud moest alles gesnoeid en/of verwijderd worden. Maar niet echt erg; ik ging ervan uit dat wat er nog stond wel weer op zou komen.
Tot gisteren; de hele border aan de zijkant was volkomen omgespit leek het wel!
Wat baalde ik; de bollen, kruisbes, lavendel en ga zo maar door helemaal verdwenen. Die komen nooit meer op.

Natuurlijk heb ik vandaag even met iemand gesproken, dat ze dat bij de rest van de border maar moeten laten; graag hou ik mijn pioenrozen, aalbes, druif en aardbeien zoals de afspraak was (en als het even kan de rest van de bollen)…..