-
Desmond Tutu tijdens Haagse Burgerschapslezing

Wat een ongelooflijke avond gisteren.
De hele dag ben ik nog onder de indruk geweest.Gisteren namelijk was de tweede Burgerschapslezing in de Nieuwe Kerk in Den Haag.
Als speciale gast was Desmond Tutu (1931), de eerste zwarte Anglicaanse aartsbisschop van Kaapstad die in 1984 de Nobelprijs voor de Vrede heeft gewonnen, uitgenodigd.
Een man, die hard heeft gestreden tegen de apartheid.
Veel bobo’s waren natuurlijk aanwezig; diverse Kamerleden, wethouders, de burgemeester van Zoetermeer, de ex-burgemeesters van Den Haag Haverkamp en Deetman, voor mij verrassend ex-minister Vogelaar en haar nieuwe plaatsvervanger minister Van der Laan.

Nadat iedereen in de prachtige zaal van de kerk was gaan zitten, speelde trompettist Michael Varekamp op een geweldige manier diverse werken van de Zuid-Afrikaanse musicus en componist Hugh Masekela.
Toen Desmond Tutu, begeleid door onder andere burgemeester Van Aartsen arriveerde, droeg hij het speciaal voor hem gecomponeerde “Tutu’s People” op; schitterend.
Na een welkomstwoord door Van Aartsen werd Desmond Tutu gevraagd door wethouder Baldewsingh op het podium te komen voor zijn lezing.
Een dikke stapel papieren had hij meegenomen, die hij nauwelijks aanraakte.
Zwaar was ik onder de indruk van zijn manier van spreken; de humor en immens optimisme die hij had, terwijl hij zo veel leed, bezieling, bezinning en onrecht tussen de woorden door aantipte.
Bijvoorbeeld; als ik in mijn vinger snij; mijn bloed is rood!
Snij in jouw vinger; hé dat is ook rood!
Als je een röntgenfoto van iemand maakt; kan niemand zeggen, wat voor kleur iemand heeft; we zijn van binnen identiek!
We zien er misschien allemaal naders uit; de een is wit, de ander zwart, de een is dik, een ander dun, de een is beeldschoon, een ander minder mooi, de een is vreselijk intelligent, de ander juist niet; maar allemaal hebben we kwaliteiten de wereld te verbeteren. Het maakt niet uit wie of wat we zijn…
Diversiteit is de wet van het leven. God heeft ons verschillend geschapen, omdat we elkaar nodig hebben.Al het geld dat wordt uitgegeven voor al die wapens en wapenwedloop; als maar een fractie naar de arme landen zou gaan, dan zou er geen honger meer zijn en zou iedereen schoon drinkwater hebben. Het is toch ongelooflijk, dat er mensen zijn, die met honger moeten slapen???
In Europa krijgt elke koe meer dan 2 euro subsidie per dag en dat, terwijl een groot deel van de wereldbevolking moet rondkomen met minder dan één euro!!!
Hij wil niet dat we ons daarover schuldig voelen, maar dat we trots zijn, dat we in een betere wereld willen leven, dat we een teken willen geven aan de wereld. Het is mogelijk dat te doen door diverse culturen, Godsdiensten enzovoort enzovoort, rijk, gelukkig, stabiel te zijn.
Pas dan zal er stabiliteit zijn.
Zolang er mensen wanhopig zijn, zullen de wereldleiders de “War against terror” nooit ofte nimmer winnen.
Na zijn lange lezing, waar hij klaarblijkelijk regelmatig van zijn papieren afweek (die hij dus nauwelijks inkeek J ) betrad Doeke Terpstra (voorzitter van de HBO-raad) het podium met een stuk kortere lezing over de integratie en hoe we met elkaar om zouden moeten gaan. We zouden allemaal elkaar moeten aanspreken als er iets niet goed gaat, ongeacht afkomst, religieuze achtergrond of wat dan ook.

Hierna volgde een debat tussen Rabin Baldewsingh, Desmond Tutu en Doeke Terpstra , waarna ook het publiek vragen mocht stellen.
Het antwoord op de vraag van een iemand aan Desmond Tutu, wat zijn mening was ten opzichte van het Moslim extremisme was zeer duidelijk.
Desmond lachte en sprak over al het leed, dat uit naam van het Christendom is veroorzaakt. De kruistochten, zelfs de Holocaust en ga zo maar door. Allemaal uit naam van God.
Er zijn heel veel goede Christenen en er zijn ook hele slechte.
Er zijn hele goede Moslims, maar ook slechte.
Duidelijk nietwaar?

Natuurlijk was er nog een receptie naderhand, maar daar ben ik niet lang gebleven; de avond was voldoende.
Ik denk dat ik nog weken nodig heb, alles te verwerken wat ik heb gehoord.
Persoonlijk heeft hij mij geraakt; het is zo anders hem in levende lijve te zien dan op tv of radio; die bezieling!Ik hoop zijn volledige toespraak te pakken te krijgen; een paar korte fragmenten staan in een filmpje hieronder.
-
Vredestocht en tevens afsluiting internationale actieweek tegen de oorlog

Op Tweede Paasdag, 5 jaar na het begin van de oorlog tegen Irak, werd een vredestocht van Delft naar Den Haag gelopen, wat tevens de afsluiting van de internationale actieweek tegen de oorlog vormde. Op het Plein was een manifestatie georganiseerd, waar openheid over Irak gevraagd werd.
Deze vredestocht was georganiseerd door het Platvorm tegen de nieuwe oorlog.

Een man of 60, 70 hadden de Vredestocht meegelopen; ondanks de bittere kou en sneeuw/hagel die tijdens de tocht neerviel.
De tocht zelf heb ik niet meegelopen.
Op het Plein, waar hete soep en koffie aanwezig was, luisterde ik naar verschillende sprekers die vertelden, hoe de diverse media beïnvloed waren door o.a. de politiek, hoe eenzijdig het nieuws was. Hoe weinig kritische vragen meer werden gesteld en de hoe murw men onderhand was geslagen; weinigen zouden zich nog echt druk maken om deze oorlog.

Gewaarschuwd werd voor nieuwe oorlogen; dat de V.S. ook andere landen zou bedreigen; desnoods met kernwapens.
Ook het woord de derde Wereldoorlog viel.

Opvallend vond ik deze man; ondanks de kou, op blote voeten en in lompen gekleed.
Ja; de witte plekken die je ziet was hagel!
Met fluitspel en een prachtig lied zong hij ter afsluiting van de manifestatie.
Als je op zijn foto klikt, kan je naar zijn muziek luisteren via Youtube; het beeld is een beetje uit zijn verband gerukt, omdat ik zo “slim” was de camera dwars te houden….
-
Internationale dag van de Vrede

Vrijdag 21 september was het de internationale dag van de vrede, Day of Piece.
Ik quote de site Day of Piece: ‘Peace One Day’ begon als een filmproject, gestart door de Britse filmmaker Jeremy Gilley in ’99, om een bepaalde dag te laten erkennen als een internationale dag voor vrede. Eén dag zonder aanslagen of geweld. In 2001 werd 21 september door de leden van de Verenigde Naties erkend als de Internationale Dag voor de Vrede. In 2006 nam Peace One Day het initiatief om 200 landen een verbintenis met deze dag te laten aangaan, waaronder alle 192 VN-leden.
Ook Den Haag als “internationale stad van recht en vrede” had een programma
Op het Plein in Den Haag stonden grote containers, waar je vredesboodschappen op kon schrijven. Op woensdag, donderdag en vrijdag avond werden films die met vrede te maken hadden gedraaid.
Op de dag zelf hielden meer dan 1000 scholieren een vredestocht door de stad na een ontbijt in het Vredespaleis.

De tocht eindigde op het Plein, waar Partysquad voor hun optrad.

Ook Brainpower had al opgetreden, maar als ik RTV West goed had beluisterd voor Paleis Noordeinde.

Rond 1 uur was dit evenement afgelopen, en begeleidde presentator Jan Douwe Kroeske alle groepen kinderen richting hun bussen.
Alles wat aan wereldvrede kan bijdragen is meegenomen; wat zou het mooi zijn, als dat voor onze kinderen bereikt zou kunnen worden.
Al ziet het er nu heel somber uit.
Misschien dragen dit soort dagen ertoe bij dat we voor vrede gaan vechten (maar dan de figuurlijke betekenis!).
-
4 en 5 mei

Vandaag is het 4 mei. Over een uur herdenken we de doden die voor ons zijn gevallen. Voor onze vrijheid.
Dankbaar ben ik, dat ik in (redelijke) vrijheid mag leven; zeker als ik deze vrijheid vergelijk met veel andere landen.
Ik gedenk elk jaar deze dag, evenals dat ik bevrijdingsdag vier.
Voor mij blijft het een noodzaak, al is het alleen maar om telkens weer te realiseren, hoe belangrijk vrijheid en vrede is, en hoe belangrijk het is, te zorgen dat we vrij blijven!
Voor ons, en onze kinderen.













