-
Herfsttuin
Atalanta warmt zich op in de zon Geen “buitenactiviteiten” voor mij deze dagen.
Simpelweg geen tijd, geen energie en andere verplichtingen.
Sommige zaken vind ik erg jammer, maar wat niet kan, kan niet. Dus ik geniet thuis van de zon, de mooie dingen in de directe omgeving. Zoals de lepelaar in de buurt, maar ook nog dichterbij: de herfsttuin.
Is het niet prachtig, nog een atalanta (toch een trekvlinder) te zien, die zich verwarmt en zich verschuilt achter de rijpe bramen? -
Eindelijk zomer!
Prachtig die witte tere klokjes 
Een blog met heel veel foto’s.
Wat is het heerlijk, eindelijk zomer.
Zonder jas naar buitenlopen en genieten van de natuur die hard zijn best doet de “verloren tijd” in te halen.
Overal schieten de zomerbloemen uit.
Jammer dat ook de slakken nog in grote getale aanwezig zijn, want een paar stokrozen hebben de aanval niet overleefd en helaas wordt ook de lupine aangevreten.
Ik weet dat ik deze niet moet planten, maar ik vind het zo’n mooie bloem, dat ik het keer op keer probeer.
Ook lavendel ernaast zetten blijkt niet afdoende te helpen (schelpen en zo al helemaal niet).
Wie weet dat deze droge periode wel gaat helpen?
De meeste slakken zijn nu wel verplaatst naar een voor mij veiliger plek in de tuin.
-
Geen kinderziekte maar de Grote Kaardebol
Links mijn been vol rode plekken.
Zo zien mijn beide benen eruit op dit moment.
En nee, dit is geen kinderziekte of andere uitslag.
Dit is gebeurd toen ik iets heel moois wilde zien.
Bramenstruiken waren de oorzaak van de rode plekken en schrammen.
Met geen mogelijkheid waren ze te ontwijken en ik moest en zou deze plant die op de lijst van wettelijk beschermde planten staat van dichtbij bewonderen en vastleggen op de gevoelige plaat in zijn natuurlijke omgeving.Het is maar goed dat het geen strandweer is, want dat geeft bij bruin worden wel heel rare vlekken (niet dat ik nou zo’n zonaanbidster ben; bakken in de zon is niets voor mij).
-
Onze tuin
Met dit sombere weer is het een mooi moment een stukje van onze tuin te laten zien.
Na het groot onderhoud zat ik met mijn handen in mijn haren; wat moest ik met deze dode boel?
Veel van onze vaste planten waren weggegraven en ook de hele indeling was veranderd, zoals een nieuwe schuur.
Niet echt erg want een verandering mocht wel eens nu de kinderen groter waren geworden en de tuin niet meer alleen als speelplaats hoefde te dienen. We hebben een groot grasveld, maar langs de zijkant van het huis een enorme ruimte voor planten. Ik denk dat onze tuin meer dan 100 vierkante meter is, dus een enorm vlak.
Maar veel middelen hebben we niet meer, dus veel moest worden overgelaten aan de fantasie en creativiteit. En gelukkig kreeg ik hier en daar een cadeaubon en ook met mijn verjaardag werd ik gruwelijk verwend.
Voorzichtig aan begint een deel van de tuin te worden wat ik ervan hoopte (en soms zelfs meer dan dat in deze korte termijn).
allerlei nieuwtjes over Den Haag
Een blog met heel veel foto’s.
Links mijn been vol rode plekken.
Met dit sombere weer is het een mooi moment een stukje van onze tuin te laten zien.