Sfeerverslag NAVO-top
Er is geen medium zónder artikelen over de NAVO-top.
Terecht.
Den Haag mocht deze top organiseren en er gebeurt zo veel!
Dus ook op mijn blog een sfeerverslag NAVO-top van voornamelijk de eerste dag, dinsdag 24 juni.
Geen belangrijke gebeurtenissen: helaas mocht ik daar niet bij zijn. Maar ook deze beelden zijn uniek al lijken ze nu nog “gewoon”.
Want heel snel zijn ze verleden tijd en zijn we ze vergeten.
Neem dit beeld van de vlaggen bij de Hofvijver.
Niet alleen dat is uniek, ook de Uitkijktoren. Deze was dinsdag afgesloten. Vreemd he?
Actievoerders van Extinction Rebellion hadden een vlag aan de gele uitkijktoren gehangen. Ook zaten er actievoerders in de toren zelf. Uiteraard werd deze weggehaald.
Maar het risico dat dit nogmaals zou gebeuren kon niet genomen worden.
Bij de Plaats was een persruimte geplaatst. Niet dat er iemand in stond.
Maar op deze plek kon je wel goed de wagens van delegaties zien die naar het World Forum reden.
Langs de Hofvijver was een journalist van News First die in zijn eentje sprak in de camera: zou hij op deze mooie plek vragen beantwoorden die hem werden gesteld? Of zou hij gewoon een praatje maken. Ik weet het niet: het was een plaatje waard.
Op het Malieveld natuurlijk demonstraties.
Niet dat er veel ruimte was: een groot deel was afgezet wegens de verwachte ceremonieen in Huis Ten Bosch (het diner ‘s avonds) en de ontvangst van Zelensky in de Tweede Kamer.
Maar veel ruimte was er niet nodig ook op dinsdag.
Ondanks vele oproepen toch maar naar de Hofstad te komen was bijna iedereen wijselijk thuis gebleven en zag ik een “handjevol” demonstranten.
Tussen hun natuurlijk veel dezelfde mensen die ik altijd zie wanneer zich een gelegenheid voordoet aan te haken.
Bij de Tweede Kamer waren geen actievoerders te zien.
Wel heel veel politie en leden van de Koninklijke Marechaussee. Logisch, want Zelensky zou een uur of anderhalf erna arriveren.
Een foto maken kon ook niet ongestoord hier: er werd gevraagd wat ik aan het doen was.
Gelukkig was een antwoord genoeg.
Maar het meest indrukwekkend vond ik dinsdag wel het lawaai.
Sirenes van politiewagens. De motoren die in grote getale aanwezig waren.
De onbereikbare delen in de stad, zoals hotel Des Indes.
De fluitsignalen om aan te geven dat iedereen ruim baan moest geven aan een stoet.
En niet te vergeten de helikopters. Lang suisden mijn oren hiervan na.
Maar ook: al die agenten, politieauto’s met camera én politie te paard.
Een laatste bezoek was voor mij aan Korzo.
Drie witte vlaggen: symbolische witte vlaggen.
De drie vlaggen staan symbool voor:
1. Zachte politiek.
2. Vrije kunst & de vrijgevochten kunstenaar.
3. Samenleven in verscheidenheid.
Het markeert een nieuw hoofdstuk waarin het podium zijn maatschappelijke rol nadrukkelijk omarmt. Juist in een tijd waarin tegenstellingen toenemen en het gesprek stokt, kiest Korzo voor de kracht van kunst als alternatieve taal.
Kijk hier voor de hele uitleg.
En hier eindigt mijn sfeerverslag van de NAVO-top
