Prinses Máxima houdt toespraak tijdens bijeenkomst Microfinance: Who Profits? van Radio Nederland Wereldomroep

Op maandag 25 januari vond in het Vredespaleis de bijeenkomst ‘Microfinance: who profits?’ (microfinanciering: wie profiteert?) van Radio Nederland Wereldomroep (RNW) plaats.

Hier spraken onder andere H.K.H. prinses Máxima en minister Koenders.

Zoals bekend houdt Prinses Máxima zich onder andere bezig met microfinanciering, wat dé mogelijkheid verschaft mensen elders in de wereld te helpen met een klein krediet.

Vorig jaar begon zij in haar nieuwe functie als speciale pleitbezorger van VN-chef Ban Ki-moon voor microkredieten.

Het evenement is een onderdeel van een multimediaproject waarmee de Wereldomroep de (on)mogelijkheden rond microfinanciering bij een breed wereldwijd publiek onder de aandacht wil brengen.

Prinses Máxima werd door burgemeester Van Aartsen en mevrouw Van der Vondervoort begroet bij het Vredespaleis (foto boven) en bij de deur door de heer Van Hoogstraten, algemeen directeur van de Carnegie-Stichting Vredespaleis en de heer Hoek, directeur RNW tevens gastheer (foto links).

Helaas mochten bij de bijeenkomst met maar liefst 150 (inter)nationale genodigden geen foto’s gemaakt worden, waardoor ik geen afbeeldingen kan weergeven van wat er zich tijdens de toespraken afspeelde.

Maar indrukwekkend was het zeker!

Vanzelfsprekend was eerst een welkomstwoord door de heer Jan Hoek, algemeen directeur RNW. Daarna een introductie door de heer Rik Rensen, hoofdredacteur RNW.
Daarna werd een korte video vertoond met een portret van een tortillabakster, Linda Flores (die later ook werd geïnterviewd) uit Nicaragua. Zij had een lening gekregen om maar liefst 1300 tortilla’s per dag te kunnen bakken.
Hierdoor was haar leven gewijzigd; van een zeer armoedig bestaan was zij in staat haar huis beter in te richten en van grote armoede was geen sprake meer.
Nadeel was wel, dat haar gezin mee moest werken; twee van haar kinderen konden niet meer naar school, al zei zij dat zij volgend jaar dat weer konden doen.
Vraag is dus, wat kunnen de consequenties zijn van een micro krediet; er kunnen ook nadelen aan zitten.

Na het interview met de tortillabakster volgden de toespraken van minister Koenders en prinses Máxima.
Een aantal (ik som maar een paar dingen op, omdat het ondoenlijk is alles neer te schrijven) opvallende zaken in de toespraken vond ik, dat een microkrediet voor iedereen die dat nodig heeft, overal ter wereld, beschikbaar moet zijn, om mogelijkheden te scheppen die velen niet krijgen in gemeenschappen.
Niet alleen individuen, maar ook kleine bedrijven.
Dit zal landen zich laten ontwikkelen en de leefomstandigheden (ook de hygiene door begeleiding) verbeteren.

Wel dient er zorgvuldig mee om te worden gaan, wie worden er beter van, hoeveel geld moet worden verschaft en op welk moment; transparantie is een vereiste evenals de tijdsduur.
De effecten van microkredieten zijn niet altijd even duidelijk. Omdat het om minuscule leningen gaat, zijn de bankkosten relatief hoog; wie wordt er dan beter van? De ontvangers realiseren zich lang niet altijd wat de consequenties zijn van een lening en banken en organisaties zijn er vaak op uit in korte tijd veel winst te maken.
Men moet zich niet blind staren op de succesverhalen. Microfinanciering werkt alleen bij mensen die de bijbehorende verantwoordelijkheid kunnen dragen.
Het zal op zich zal de armoede niet oplossen; het is een hulpmiddel de leefomstandigheden te verbeteren.
Ja, het is duur en arbeidsintensief, maar kan een sterk instrument zijn de levens van vele armen te verbeteren.
Belangrijk is de kwaliteit hoog te houden en de bereikbaarheid te vergroten.

Hierna volgde een optreden van cabaretier van Erik van Muiswinkel.
Een geweldig betoog hield hij, waarin hij “even” opsomde hoe veel hij wel niet bezat; een lange waslijst van diverse zaken. De nadruk legde hij op het schrille contrast met wat vele anderen in de wereld bezitten.
Maar, hij “kon rustig slapen, omdat een heel arm iemand maar liefst 150 euro kon lenen, wat ook nog terugbetaald wordt met een beetje rente”.






Hierna ging prinses Máxima weer weg; ook ik moest toen het Vredespaleis weer verlaten.

Mijn conclusie? Micro krediet; een geweldig iets. Inderdaad, toezicht, transparantie en beschikbaarheid zijn noodzakelijk. Ook denk ik, dat erop gelet moet worden, dat het niet een resultaat geeft dat een gezin hierdoor lijdt; kinderen horen op school om hun toekomst veilig te stellen.
Maar dat het het leven van velen positief kan beïnvloeden is mijns inziens overduidelijk.

Please follow and like us: