Muziek

Life I Live Festival



Life i live Festival, of Koninginnenach; tja, die naam kan ik niet echt vergeten.
Ik vind hem ook logischer, vlak voor Koninginnedag de Nach.
Maar goed, een nieuwe organisator, een nieuwe naam.
Wel een klein beetje jammer dat voor een oude naam is gekozen, althans het oude nummer van de ooit zo beroemde band Q65. Iets moderners had voor mij best gemogen als de naam dan toch anders moest.
Het festival zelf?
Veel meer verspreid en behoorlijk druk zeker toen de avond vorderde. Samen met mijn zoon ben ik rond half negen richting het centrum gegaan waar maar liefst zeven podia waren opgesteld.




Alle podia hebben we bezocht, maar die op het Spuiplein vonden we wel het leukst.

Op het Spuiplein gaf burgemeester Van Aartsen de aftrap van het startsein voor een sms-actie van Haagse festivals voor de slachtoffers van het natuurgeweld in Japan. Hij stuurde een sms met de tekst ‘Japan’ naar 4333 en riep iedereen op ook zijn telefoon te pakken om eenzelfde sms te sturen. Het Rode Kruis zal het geld gebruiken om de slachtoffers van de aardbeving in Japan te helpen.




Hoewel, op het Plein was het ook enorm gezellig, met alle bars en gezellig muziek door later op de avond Jeffrey Huf. Bijna iedereen danste daar en had het naar zijn zin.
Hetzelfde gold ook, zij het dat er wat minder mensen aanwezig waren door het ontbreken van de bars hij het podium van Justin Verkijk van Den Haag FM met Klup Tropicana op de Wijnhaven.




Natuurlijk wilden we Jam de la Creme niet missen. Een geweldig gezicht, al die diverse musici met al hun verschillende achterfgronden, muziekgenres, die samen speelden.




Spike, maar ook op de foto hieronder Marcel Veenendaal (van Di-rect) speelden mee.




De laatste tram mochten we niet missen, maar ik kon het niet nalaten nog even naar Hans Vermeulen en de rest te gaan.




Ook hier weer enorm druk en helaas, mijn pocketcamera had de hele avond al kuren.
Het was vaak haast onmogelijk een foto scherp te krijgen en ook tijdens Hans Vermeulen weigerde hij vaak dienst.
Ja, het is een oudje, en ja, bij weinig licht is het moeilijk kieken (veel ruis), maar zonder accreditatie heb ik geen zin om met mijn Canon te zeulen, zeker niet als ik mijn aandacht liever op mijn kind(eren) richt. Dit was het beste wat ik eruit kreeg; maar genoten van de muziek heb ik zeker!
De reden werd vandaag duidelijk waarom mijn camera vaak dienst weigerde. De (vrij nieuwe!) SD kaart was stuk. Error na error kwam in beeld; gelukkig had ik de foto’s wel al geupload! Want nu kan ik er echt niets meer mee en herkent de pc hem ook niet meer.

Mijn zoon en ik waren het allebei over eens, dat het een geslaagd festival was, maar toch minder gezellig dan voorgaande jaren.
De reden weten we niet echt. Het zat hem niet alleen in de line-up, want eigenlijk is dat van ondergeschikt belang bij een dergelijk festival. Maar er was gewoon net iets minder sfeer en wat minder gezelligheid.
Misschien juist wel door de spreiding van de podia?
Te veel podia?

Meer foto’s? Kijk ook bij Richard Mulder.



Please follow and like us:

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.