Dromen zonder dak – stemmen van de straat
In Open Amare is maandag de expositie ‘Dromen zonder dak – stemmen van de straat’ met zestien foto’s en zestien verhalen van dakloze Hagenaars geopend.
Niet vastgelegd in hun kwetsbaarheid, maar in hun kracht, hun dromen, hun talenten en hun levenslust.
Je kan deze foto-expositie met prachtige beelden van Peter van Beek tot eind januari bekijken.
Op 30 januari, wanneer de expositie is afgelopen, houdt het Straat Consulaat in de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen een debat over dakloosheid.
Op de socials werd iedereen van harte uitgenodigd aanwezig te zijn in Amare.
Het was een heel hartelijke en warme opening. Met heel veel diepgang.
Want ga er maar eens aan staan: een expositie van mensen op wie juist vaak wordt neergekeken?
Die “zo dom zijn dat ze geen dak boven hun hoofd hebben”.
Mensen “die vies zijn en altijd drinken”. En zo veel meer vooroordelen en stigma’s.
Ik vraag me altijd af, waar begint dakloosheid?
Het is overigens voor mij een retorische vraag. Want geloof me, het is vaak helemaal niet de schuld van die persoon.
Het overkomt ze.
Door een scheiding, verlies van werk, verlies van gezondheid, rouw en het niet hebben van een sociaal netwerk.
Dus, vaak pure pech.
Overheden zouden mensen die dakloos raken moeten helpen in plaats van uitzetten.
Het is zelfs zo, dat een dak boven je hoofd een grondrecht is, zo vertelde mensenrechten activist Jan de Vries.
Het recht op huisvesting staat in het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten en staat in de grondwet.
Als iedereen dat zou beseffen, zou er heel anders worden aangekeken naar mensen zonder een dak boven het hoofd. Er zou minder op hun neergekeken worden, maar meer dwang naar overheden ingesteld worden dit op te lossen.
Peter van Beek, die al eerder prachtige exposities over bijvoorbeeld de zigeuners heeft gehad, had nu een groep mensen zonder thuis, in samenspraak met Straat Consulaat, 2 jaar gevolgd.
Hij volgde hun passies, hun dromen, hun levenskracht.
Bij de meeste foto’s staat een QR-code waarmee je een verhaal van een kleine 3 minuten kan beluisteren.
Maar ook de foto’s zijn ijzersterk.
Ik vind Peter van Beek zo knap in staat mensen te portretteren zoals ze in wezen zijn.
Hij heeft ze inderdaad weergegeven met hun dromen: ze verbeelden in hun hele lichaamstaal hun dromen.
Ik hoop dat wethouder Co Engberts in staat is meer huizen te bouwen, zodat dakloosheid iets van “een ver verleden wordt”.
Maar voor nu vraag ik wat compassie en oplettendheid: merk je dat in je omgeving iemand het moeilijk heeft? Kijk of je diegene kan helpen. Misschien door hem door te sturen naar de juiste instantie. Dromen zónder dak is niet altijd fijn.
Met het besef dat alleen al in Den Haag 7201 daklozen zijn, onder wie bijna 1000 kinderen…
P.S. De foto’s van de tentoonstelling in deze blog zien er bij lange na niet zo mooi uit als in Amare: het licht was slecht en er was sprake van spiegeling.
Neem alsjeblieft zelf een kijkje! Je krijgt geen spijt.
