*9 november 1938 Kristallnacht
Morgen, 9-11 is het 67 jaar geleden dat de Duitse Kristallnacht plaatsvond.
Een klein stukje geschiedenis.
Nadat op 10 januari 1933 Hitler Rijkskanselier van Duitsland is geworden, verlaten 10.000den Duitse Joden het land om hun heil elders te zoeken vanwegen de Joods onvriendelijke maatregelen die hij instelde, zoals de beperkende burgerrechten.
In 1933 is in Nederland nog een Vreemdelingenwet uit 1849 van kracht; als je voldoende middelen van bestaan en geldige papieren had, was je welkom. Echter, uit vrees voor de Nederlandse arbeidsmarkt door enorme vluchtelingenstroom uit Duitsland, neemt de regering op 16 mei 1934 een nieuwe wet aan. Je mag alleen maar in Nederland werken met een vergunning. Daardoor wordt het voor vluchtelingen bijna onmogelijk te werken.
Ook mag alleen als er sprake is van “lijfsgevaar” bij terugkeer sprake zijn van een langer verblijf in Nederland.
In 1933 was er volgens de regering geen sprake van zulk gevaar.
In de periode van 1933-1938 komen er ongeveer 25.000 Duits-Joodse vluchtelingen naar Nederland; de meesten gebruiken Nederland als tussenstop; een bestaan is immers praktisch onmogelijk.
Echter, om de stroom verder te stoppen, wordt op 7 mei 1938 bepaald dat geen enkele vluchteling in principe welkom meer is.
Op 9 november 1938 is in Duitsland de Kristallnacht. Bijna 200 Joodse synagogen gaan in vlammen op en 7500 Joodse winkels worden vernield en geplunderd. Meer dan 100 joden worden vermoord. De nazi’s arresteren dertigduizend mannelijke joden en voeren ze af naar concentratiekampen. Wat daar is gebeurd weet iedereen (hoop ik).
Maar het Nederlandse vluchtelingenbeleid blijft zo als het was: een gesloten grens.
Na de Kristallnacht proberen meer dan 40.000 joden een visum te krijgen voor Nederland. Eerst gaf de regering niet toe, maar na veel pressie worden 7000 joden toegelaten; ze worden in kampen ondergebracht onder militair toezicht.
Waarom dit verhaal?
Door alle gebeurtenissen in de WO2 zijn er verdragen tegen rascisme, apartheid en anti-semitisme opgesteld.
Maar ook wetten t.b.v. de rechten van vluchtelingen.
Wat ik me nu afvraag, met het beleid wat nu wordt gevoerd door de Nederlandse regering, lopen we niet het risico ons hoofd spreekwoordelijk een tweede keer te stoten?
Zoveel Joodse mensen zijn gesneuveld, in principe mede door onze schuld, al waren we natuurlijk niet de directe agressor.
De Nederlandse grenzen sluiten zich meer en meer. De vraag is of dat altijd terecht is. Maar erger nog vind ik dat door de schuld van Nederland uitgewezen asielzoekers nog meer risico lopen in hun land bij terugkomst.
Nederland heeft namelijk jarenlang routinematig gegevens over uitgeprocedeerde asielzoekers aan de Congolese ambassade doorgegeven. Dat is verboden in Nederlandse en internationale wetgeving, omdat teruggestuurde mensen hierdoor dus in grote problemen kunnen komen wanneer de autoriteiten in het land van herkomst weten dat zij asiel hebben gevraagd.
Hebben we geleerd van de geschiedenis? Of lagen we in de schoolbanken te slapen?
Natuurlijk kan Nederland niet elke vluchteling plaatsen, maar we mogen hun leven niet op het spel zetten!
