Stillevens langs de vloedlijn
Als het vloed is geweest en de stroming op een bepaalde manier heeft plaatsgevonden, zie je soms de meest bijzondere stillevens.
Ik kan zo genieten van de zaken die aanspoelen en hoe ze door de zee zijn gerangschikt.
Kijk eens naar dit beeld hierboven: wat een prachtbeeld met de belichting van de ondergaande zon…..
Natuurlijk vind ik het wel erg, hoeveel stukken vissersnetten aanspoelen. De wetenschap dat het plastic is en de vraag hoeveel vissen of vogels erin verstrikt kunnen raken.
Maar met het stuk van een boom met dennenappels levert weer een prachtplaatje op.
Heel opvallend was, dat er ook heel veel stukjes paraffine lagen. Soms vlak, soms in een uitgeslepen vorm.
Toen ik dit stuk touw zag, moest ik even in mezelf lachen.
Ik herinnerde me het verhaal van een “kwast” die aan schepen hing om je billen mee af te vegen bij afwezigheid van toiletpapier.
Dit oude stuk hout, met zeepokken erop, deed me denken aan een of ander reptiel: links lijkt het, alsof er ogen zaten.
Een stukje zeewier, vraag me niet wat. Maar ook schitterend te zien.
Een laatste foto van zaken, die me opvielen.
Het was een heerlijke wandeling langs de vloedlijn. Biet alleen de zee en de lucht zijn schitterend te zien, maar ook de hele kleine dingen die je tegenkomt in het zand.
Zelfs het zand op zich is prachtig als je het kan zien.
