Van mij mag het lente worden
Zo langzamerhand ga ik enorm naar de lente verlangen.
De temperatuur stijgt, maar de zon wil zich nog niet echt laten zien.
In de tuin zie ik wel, dat alle knoppen ‘op springen staan’. Van mij mag de lente echt aanbreken!
Gisteren en vandaag heb ik dan ook eigenlijk de pc niet aangeraakt, wat me enorm beviel. Alle vrije tijd is naar de tuin gegaan.
Onze achtertuin en zijtuin (we wonen in een hoekhuis) is lenteklaar. Alleen de voorkant nog.
Het onkruid is gewied, bladeren geharkt en in de GFT bak gedaan, oude bloemresten weggehaald en de grond een beetje omgewoeld voor wat lucht.
Tientallen zevenstippelige lieveheersbeestjes liepen door de tuin, die voorzichtig wakker waren geworden na hun winterslaap. De kou hebben ze dus goed overleefd.
In het deel van de tuin dat ik gisteren had gedaan, was het effect vandaag al goed zichtbaar; de bloembollen en de vele akelei planten die er staan zijn een stuk gegroeid door de vrije ruimte.
Toch zag de tuin, ondanks de bloeiende sneeuwklokjes er nog veel te somber uit. Vandaag heb ik dus een paar viooltjes gekocht en deze in de hangmanden boven de schutting geplant. Een vrolijker gezicht.
Al zal het nog even duren voor het ‘springt’ zoals het perkje nu aan de Vrederustlaan.
Van mij mag de zon nu doorkomen!
Tweet
