• Stadsnieuws

    Telefooncel zal verdwijnen uit het straatbeeld

    Telefooncel
    Telefooncel nu nog op de Ambachtsgaarde

    De telefooncel. Zo’n vertrouwd straatbeeld. Goed, hij is nogal veranderd in de loop der tijd.
    Ken u nog die zware deur om in de cel te kunnen komen?
    En hoe vreselijk in de zomer, als de zon erop scheen. De enige manier om een beetje verkoeling te krijgen was door de deur open te houden (wat wel een beetje kracht vereiste).
    Maar hoe makkelijk als je als tiener onverhoopt later kwam. Een paar muntstukken erin en naar huis bellen. Mobiele telefoons waren er nog niet.

    Please follow and like us:
  • Stadsnieuws

    Telefooncellen voor Binnenhof zijn verdwenen

    Lege plaats waar telefooncellen stonden

     

    De twee oude telefooncellen die voor het Binnenhof stonden zijn nu echt verdwenen.
    Een rood lint en nieuwe tegels herinneren nog aan de plek waar ze tot onlangs stonden.
    Vorig jaar werd het al bekend gemaakt. Telecombedrijf KPN, dat in het bezit is van de cellen, had een vergunning bij de gemeente aangevraagd om de objecten te kunnen laten verwijderen.
    Ik hoop dat ze inderdaad, zoals de bedoeling was, op een andere plaats zullen terugkeren.

    Please follow and like us:
  • Historie,  Stadsnieuws

    Telefooncellen voor Binnenhof gaan verdwijnen

    De twee telefooncellen voor het Binnenhof

     

    Vorig jaar besteedde ik er nog een blog aan: de twee telefooncellen die schuin voor de ingang van het Binnenhof staan.
    Ik vind ze schitterend. Een glimlach kan ik nooit onderdrukken.
    Als kind altijd kijken of iemand misschien een muntje was vergeten, bellen in de zomer en dan maar proberen om de deur op een kier te laten omdat de hitte verzengend was. Maar ideaal als je nergens anders kon telefoneren.
    Wat is de techniek veranderd tegenwoordig. Wie heeft er geen mobieltje meer? Het is bijna een verplicht gebruiksvoorwerp geworden.
    De telefoon is dus bijna uit het straatbeeld verdwenen.

    Please follow and like us:
  • Diversen,  Historie

    Herinnert u zich deze nog? De telefooncel


    Kennen jullie deze nog?
    Op veel plaatsen in de stad waren deze -bijna altijd zij aan zij- te vinden. In elke wijk waren er wel een aantal; niemand hoefde er ver voor te lopen.
    De telefooncel.
    Een krappe ruimte, waar je zeker in de zomer als je pufte van de hitte het liefst, wanneer er geen wachtenden achter je, de zware deur een stukje open hield door er tijdens het bellen tegenaan te leunen.

    Please follow and like us:
  • Kunst/Cultuur

    Telefooncel met Stalinbuste

     

    Op de hoek van de Eisenhowerlaan staat deze telefooncel waar ik hier (klik) ook al aandacht aan had besteed. Ik vroeg me toen af wat er tijdelijk was verwijderd naast de met folie bedekte lamp.

    Martijn Moret wist te vertellen dat er een buste van Stalin in hoorde met nog een vis.

     

    Inderdaad!
    Een paar dagen geleden fietste ik weer er langs, en de buste staat weer in de cel, met het lampje en een “dode vis”.

    Het is gemaakt in 1986 in het kader van “In Situ” (Haagse kunstprojecten ter plekke); wat een project was van Philip Peters en Flip Bool in opdracht van het Gemeentemuseum, uitgevoerd door het Russische (!) duo Vitaly Komar & Alexander Melamid.

    De cel stond eerst in de Geleenstraat; een straat waarin veel prostituees hun geld verdienen.

    Toen in 2002 het Gem en het Fotomuseum ontstonden, verhuisde de cel met Stalin naar het statige Statenkwartier, tot afgrijzen van enkele buurtbewoners die geen behoefte hadden aan een dergelijk beeld voor de deur. Leefbaar Den Haag stelde zelfs vragen in de gemeenteraad.
    Het is wel heel typisch, dat een ex-dictator een standbeeld heeft in Nederland.

    Al kan ook ik me voorstellen, dat zeker gezien de telefooncel (Alarm en Brand-Politie), de dode vis en het typische lampje het allemaal spottend is bedoeld. (en in een cel hoort hij zeker thuis  )

    Please follow and like us: