Prachtig gezicht, deze mensen in klederdracht.

Ze kwamen uit Staphorst om de Koningin (en familie natuurlijk) te zien in de Gouden Koets.

Weer een prinsjesdag, waarbij de zon veelvuldig scheen gelukkig.

Met de jongste twee ben ik richting centrum gegaan, om de Gouden Koets te bewonderen; het blijft op kinderen (en volwassenen) een aantrekkingskracht uitoefenen.

En een stukje cultuur mogen ze best meepakken.

Vlak bij het Noordeinde was een prima plekje, waar ze ook nog bij het hek mochten staan, dankzij een aardige dame die met haar kleindochter stond te wachten en voor hun plaats maakte.

Langs de kant zat een groepje mensen uit Groningen versierd in oranje, die speciaal voor deze dag naar Den Haag waren afgereisd, al vertelden ze dat ze wel een week in de hofstad zouden blijven.

Eindelijk kwamen de paarden, het orkest en de koetsen eraan en dit keer konden ze prinses Maxima en Prins Willem Alexander wel zien in tegenstelling tot vorig jaar toen het daarvoor veel te druk was, en ze niet over de hoofden konden kijken.

Misschien zouden we de balkonscène ook nog wel kunnen zien?

Eigenlijk was het ijdele hoop, maar toch hebben we ons, elkaar aan de handen vasthoudend, door de mensenmassa heengewurmd, tot we bij het Noordeinde waren.

Er was werkelijk geen doorkomen aan.

Ik had het al opgegeven toen plots de hekken werden weggeschoven, en we bijna vrij door konden lopen. Veel mensen die achter de dranghekken op het Noordeinde stonden, klommen over die hekken heen, om ook richting Paleis Noordeinde te kunnen komen.

De balkonscène heeft de tweeling dus kunnen zien; zelfs voor mij was de laatste keer, toen ik een wurmpie was van een jaar of 7, 8.

Gelukkig heeft de tweeling nu, net als ik toen, nog geen besef van een Miljoenennota.