Zaterdag 7 juni waren er maar liefst twee festivals; Kaderock en Vlaggetjesdag.

Voorgaande jaren ben ik altijd naar Kaderock geweest en eigenlijk wilde ik mijn kinderen Vlaggetjesdag ook wel eens laten zien; aan de oudste twee dan; met 4 op sjouw in die drukte was me iets teveel van het goede.

Vlaggetjesdag is het feest waarop de komst van de eerste nieuwe haring in Scheveningen wordt gevierd.

Ik herinner me hoe ik als jong meisje met mijn ouders genoot van al die versierde schepen en natuurlijk het harinkje happen.

 

 

 

 

 

 

 

Op de site had ik gelezen dat speciaal voor deze dag de Stichting Atlantikwall Museum Scheveningen ook een deel van de Atlantikwall voor publiek open stelde, wat het voor mij extra aantrekkelijk maakte; nog ooit was ik daar geweest.

Ook mijn oudste zoon is helemaal gek op bunkers dus na een rondje op de kades zijn we in de rij gaan staan om een bunker te bewonderen; waarschijnlijk voor de eerste en laatste keer dat dat nog mogelijk was….

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Oud brandweertuig wat echt werd gedemonstreerd

 

 

 

 
Kraampjes met oude foto’s en krante artikelen

Een treintje dat op en neer reed

 

 

 

 

 
Diverse oude ambachten; hier een man die melk op de ouderwetse manier karnde

 

 

Mensen in klederdracht

 

 

 

 

 

 

In de havens was van alles te beleven; spelletjes voor kinderen, diverse optredens, natuurlijk allemaal kramen met de “nieuwe maatjes”, mensen in klederdracht, oude draaimolens, kraampjes met oude ambachten, allemaal oude brandweerwagens- en tuig wat ook werd gedemonstreerd.

En niet vergeten natuurlijk de versierde schepen.

 

 

 

 

 

 

 

 

In een van de stands probeerde wethouder Norder de plannen (inclusief maquette) voor Scheveningen kracht bij te zetten; of dat gelukt is vraag ik me af….

 

 

 

Mooi was ook de demonstratie van duikers in de binnenhaven; terwijl oranje(!) rook de lucht in werd geblazen sprongen zij van het schip het water in.

Er was zoveel te zien en te bekijken; ik zou wel uren kunnen schrijven; een klein beeld krijg je als je alle foto’s bekijkt….

 

 

 

 

 

 

Een hoogtepunt voor mij (en aan al die mensen voor het podium te zien) was een optreden van Rob de Nijs met zijn band Pur Sang, aangekondigd door “Ome Willem”.

Puur jeugdsentiment.

Rob de Nijs zong liedjes vanaf het begin van zijn carrière tot zijn nieuwe repertoire; ik heb genoten.

 

Begeleid door diverse muziekfanfares liepen we naar de tram die al overvol was toen we arriveerden.

 

We hadden een geweldige dag die knap was georganiseerd!

 

Meer foto’s? Klik hier (wel klein en in slechte kwaliteit).    

 

 

 

 

 

 

 

Kijk ook op Hagazine voor een mooi verslag!