Internationale Dag voor mensen met een handicap
Vandaag, 3 december, is het de Internationale Dag voor mensen met een handicap .
Heeft u er iets van gemerkt?
Nee, ik ook niet.
Ook ik heb, zoals de meeste mensen weten die mijn blog volgen, handicaps.
Gelukkig. of misschien jammer, zie je dat niet aan de buitenkant.
Dit geldt voor veel mensen.
Ik heb uiteindelijk besloten wel aandacht aan deze dag te besteden. Simpel, omdat veel mensen hinder ondervinden door hun handicap.
Vaak niet zozeer in hun dagelijks leven: de meesten weten uiteindelijk prima hun weg te vinden.
Maar door nalatigheid van derden worden ze geconfronteerd met hun beperking.
Neem nu een festival (niet alleen deze hoor: het komt bij veel meer festivals voor).
Hoe wil je je op veel festivals door massa van mesnen voortbewegen met een rolstoel? Of een optreden uberhaupt zien?
Kan je slecht lopen, hoe kan je in bepaalde gelegenheden een zaal bereiken, als er geen lift of iets dergelijks is?
Deuren, die haast open niet te duwen zijn bij winkels of apotheken: een drama!
En als je dan in staat bent te fietsen, maar niet trap te lopen: wat te denken van ondergrondse fietsenstallingen? Voor zover je in staat bent de fiets naar beneden of boven te tillen als je de kracht ontbeert.
Dan werk. Nog steeds de arbeidsdiscriminatie als je wat mankeert. Alsof je niet minder gemotiveerd bent te werken!
Juist iemand met een handicap zal gemotiveerder zijn omdat hij of zij blij is werk te hebben! Ziekteverzuim zal echt niet meer zijn dan bij niet gehandicapte mensen; vaak zijn mensen met een beperking juist gezonder verder, omdat ze continu onder controle staan.
En zo kan ik mijn lijstje ellenlang aanvullen.
Ik hoop dat, ondanks dat er weinig aandacht aan deze dag is besteed, er daadwerkelijke oplossingen komen voor mensen met een beperking.
Zowel op het gebied van ontspanning, het thuis kunnen blijven wonen in deze tijd van bezuinigingen als op werk (als zij hiertoe in staat zijn).
