Vandaag is het al zes jaar geleden dat mijn (biologische) vader overleed.
Vreemd idee zo op een paasdag.
Nog lastiger is het, dat het de verjaardag van mijn moeder is: een zo dubbel gevoel.
Blij ben ik, dat ik veel heb kunnen uitspreken toen ik naar Frankrijk ging toen we werden gewaarschuwd dat het niet lang meer zou duren en dat ik in de mogelijkheid was hem te nog te zien en spreken.
Al lijkt het, dat het al lang geleden is, het gemis wordt er zeker niet minder om.
Het blijven voor mij moeilijke dagen, ook morgen, omdat dat zijn verjaardag zou zijn.
Wat zou ik hem graag even op kunnen bellen…..