Gisteren werd ik ineens verrast door een aantal cadeaubonnen.
Financieel is onze situatie nog niet echt rooskleurig te noemen, dus ik dacht die in ons huis te stoppen; daar mag best nog wel een en ander aan gebeuren.
Mijn man wilde daar niets van weten; ‘ze zijn van jou, jij hebt ze verdiend, dus doe daar wat leuks mee voor jezelf!’
Ineens liet hij me een mooie compact camera zien; een Panasonic FZ38.
Ik heb een Panasonic FZ10, maar daar zijn al zo veel foto’s mee geschoten (bijna 700.000) en hij is heel erg oud. Ook is de motor echt op zijn eind. Geen wonder ook; hij is aardig ‘bejaard’. Maar ik was eraan verknocht, al wist ik dat het een kwestie van dagen?, weken? zou zijn dat hij er de brui aan zou geven want de herrie wordt met de dag erger.
De Canon neem ik echt niet altijd mee. In mijn hand (goed, pak-) tas past hij niet. Maar er gebeurt onderweg zo vaak iets bijzonders!