Stadsnieuws

Veteranendag 2011



Vandaag werd voor de zevende maal Veteranendag gehouden in Den Haag.
Het is de dag waarop alle oorlogsveteranen in het zonnetje worden gezet. Dus niet alleen diegenen die in de Tweede Wereldoorlog voor onze vrijheid hebben gestreden, maar ook diegenen die zijn uitgezonden voor de vrijheid in andere landen.
Zoals de lezers wel hebben gemerkt ben ik weinig actief op mijn blog.
Morgen is Parkpop en daar wil ik mijn rug voor sparen en ook de thuissituatie liet veelvuldig weggaan niet toe.
Toch vond ik het jammer aan het eind van de dag, na het rustig aangedaan te hebben, álles van deze dag te missen.
Ook Tante Lien (Wieteke van Dort) zou komen. En ja, ik ben en blijf een fan van haar….
Dus toch om kwart voor vier heel snel op mijn Puch gestapt en richting Malieveld gereden.

Toen ik mijn snorfiets neerzette, kwam ik een heel bijzondere man tegen, die voor mij direct symbool staat voor Veteranendag.
Om zijn nek droeg hij een origineel ‘In Memoriam” bord ter ere van de gevallen kameraden Regiment Grenadiers tijdens de Tweede Wereldoorlog.



Wat je ook van Veteranendag mag denken; ik blijf bij mijn overtuiging dat we onze vrijheid te danken hebben aan mensen die hun leven voor ons wilden geven. Dit geldt natuurlijk ook voor de ‘nieuwe’ veteranen. Zij gaan toch een onzekere tijd tegemoet. Of je het eens bent met uitzendingen of niet (en ik denk dat iedereen intussen mijn persoonlijke mening wel zal kennen) toch heb ik respect voor deze mensen. Hoe velen komen getraumatiseerd of met letsel of zelfs erger weer terug?
Dit jaar werd ook bekend, dat defensie zo veel moet bezuinigen. Hoe dubbel moet dat zijn geweest voor veel militairen.
Het was jammer dat het weer vandaag roet in het eten gooide. Het Malieveld was één grote blubberzooi. Het mocht de pret niet drukken.




Ja, tante Lien; wat een schat. Ze stond op het podium met een paar dat vorige week al 60 jaar was getrouwd! De meneer vertelde me dat trrots. En hoe vreselijk leuk hij het vond op het podium met haar te mogen zitten terwijl zij zong. Natuurlijk ontbraken zoenen van Wieteke van Dort aan het echtpaar niet; ik vond het zo’n vertederend gezicht.




Het hele Malieveld één groot festivalterrein. Met diverse legervoertuigen, vliegtuigen, klimbanen voor kinderen maar ook deze bijzondere brandweerwagen.




Trots werd dit echtpaar gefilmd door een televisiecamera. Snel pikte ik het beeld mee. Ik ben benieuwd of ze ook op het journaal te zien waren/zullen zijn!




Veel mensen kwamen af op het optreden van Jeroen van der Boom.
Persoonlijk hoeft dit nu niet echt voor mij,




maar het was geweldig de menigte te zien dansen en enthousiast te zien springen op zijn repertoire. Wel grandioos begeleid door de Marinierskapel; ik heb niet vaak een orkest zo mooi horen spelen.




Deze veteraan was minder blij.
Alle mensen stonden op de grond ofwel op de stoelen en hij kon dus echt niks meer zien.
Hij liet het op een gegeven moment maar gelaten over zich heen komen, trots de witte anjer beschermend. Foto wissen! Riep hij even, tot ik hem vragend aankeek van ach, toch niet nodig. Nee, dat was niet nodig. Gelukkig voor hem werd het filmpje op de schermen dat vredesmissies toonde vervangen door het optreden van Jeroen van der Boom. Nu kon hij het ook volgen.



Please follow and like us:

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.