• Politiek

    Update woonwagenkamp Escamplaan

    Voor de resterende woonwagens op het kamp Escamplaan blijft het voorlopig een spannende tijd.

    Hier (klik)  schreef ik al over hun zaak, die zij hadden aangespannen tegen de civiele rechter. Helaas kregen zij hier woensdag te horen, dat de gemeente als grondeigenaar bevoegd is om de laatste woonwagens weg te laten halen.

    Maar op donderdag hadden zij een zitting bij de Raad van State. (kijk ook hier en klik op 9 juli). Deze oordeelde dat zij er legaal staan en hoeven volgens het bestemmingsplan niet weg.

    De bewoners zijn in grote verwarring geraakt door de uitspraak. De Raad van State (RvS) kan de ontruiming niet tegenhouden, maar kan wel verhinderen dat de gemeente er huizen bouwt.
    de RvS was heel verbaasd dat Den Haag in het nieuwe bestemmingplan niets heeft opgenomen over woonwagens, terwijl het kamp al 36 jaar bestaat.

    De Raad van State doet over een paar weken uitspraak, wat overigens wel een week of 7 kan duren.

    Intussen zijn de woonwagenbewoners in beroep gegaan tegen de uitspraak van de civiele rechter.

  • Politiek

    Woonwagenkamp Escamplaan

     

     

    Al veel vaker heb ik het gehad over de “woonwagenkampen”.

    Zo ook begin dit jaar (klik) waar een groot deel van de bewoners waren vertrokken, omdat het ultimatum met de gemeente afliep.

    Dit hield in dat zij een vergoeding zouden krijgen en een verhuiskostenvergoeding, wanneer zij voor een bepaalde datum waren vertrokken.

    Zoals ik toen al schreef, was niet voor iedereen een standplaats. Om van alle stress af te zijn, hebben sommige bewoners ervoor gekozen toch in een gewoon huis te gaan wonen in de hoop dat er ooit voor hun een standplaats vrij zou komen.

    Maar dit lijkt met het beleid van wethouder Norder, die van deze kampen af wil, eigenlijk in mijn ogen een illusie.

     

    Triest was dat al voordat dit ultimatum was aangebroken zij in de vrieskou zaten; het energiebedrijf had al eerder de “stoppen er uitgetrokken”.

    Let op; dit verhaal wat ik hier nu schrijf is deels een verhaal van de bewoners; éénzijdig dus.

    Maar wat ik heb gelezen in de loop van de jaren en wat ik persoonlijk heb gezien geeft mij voldoende aanleiding dit neer te schrijven.

  • Politiek

    Woonwagenkamp Escamplaan

    Woonwagenkamp Escamplaan

    Zaterdagmiddag 31 januari was ik op het terrein van het woonwagenkamp op de Escamplaan.

    Jarenlang hebben de bewoners gestreden om er te mogen blijven; de gemeente wil namelijk op deze plaats nieuwe woningen bouwen. Voor het kamp is geen plaats meer.

    De tijd van Pipo de Clown is voorbij” aldus Norder.

    Een troosteloos gezicht.

    Bijna alle woonwagens zijn verdwenen en overal staan grote vuilcontainers.

      

    Bijna leeg terrein vol met afvalcontainers

     


    Lopend over het terrein zag ik dat een stuk was afgezet waar het clubhuis in de nacht van donderdag op vrijdag was afgebrand.

    Omdat asbest was ontdekt mag je niet in de buurt komen.

    In een grote container zie je nog steeds het vuur smeulen. De bewoners ontkennen iets met de brand te maken hebben gehad.

     

    Smeulend vuur in container

     


    Voor een aantal bewoners is een nieuwe standplaats gevonden maar niet voor iedereen. Sommige gezinnen zijn gedwongen om in een “gewoon” huis te gaan wonen.

    Ik begrijp dat niet erg goed; als iemand kiest voor een bepaalde manier van wonen, zich daar prettig bij voelt, waarom mag dat niet?

    Een hele gemeenschap wordt uiteen gerukt.

     

    Nog erger is toen ik hoorde hoe alles in zijn werk was gegaan.

    Een bewoner vertelde, dat voordat het ultimatum (dit weekend moesten ze vertrekken) was verstreken, het water en elektra al was afgesloten! Dus geen warmte en geen toiletten; en dat in deze kou!

    En dat is niet alles; de bewoners die wel een andere standplaats toegewezen hadden gekregen, hebben dat evenmin; zij moeten wachten op een bouwvergunning.

    In- en intriest. Belachelijk zelfs; hoe kan je deze mensen letterlijk in de kou zetten, terwijl ze zich nu uiteindelijk, na al het verzet, hebben gehouden aan het ultimatum? Ik hoop dat er snel een correcte oplossing komt voor de bewoners want als het klopt, is dit wel een ernstige vorm van onbehoorlijk bestuur. Kijk hier naar het interview met de bewoner; ik was echt sprakeloos.