• Historie,  Mens/Maatschappij

    Nederlandse Veteranendag met een speciaal randje



    Vaak schreef ik al over Veteranendag.
    Vandaag werd voor de zesde maal de Nederlandse Veteranendag in Den Haag georganiseerd.

    Om half 10 vanmorgen had ik een afspraak om een foto te maken voor een wel heel ludieke stunt.
    Helaas had ik me verslapen (wat me werkelijk nooit overkomt). Na een haastige douche, boterham en een bak koffie ging ik richting het Malieveld. Onderweg kwam ik deze man tegen. Ongelooflijk; hij ging helemaal vanuit Den Haag Zuidwest met de fiets naar veteranendag!

  • Mens/Maatschappij,  Stadsnieuws

    Veteranendag 2009

     

    Zoals ik eervorig jaar al schreef, ben ik (al klinkt dat misschien dubbel) blij dat Veteranendag wordt gevierd.

    Lees hier (klik) voor het verslag van toen.

    Dit jaar kon ik er niet heen helaas; morgen is Parkpop wat ik als het lukt zeker niet wil missen, dus de keuze was snel gemaakt.

    Wel heb ik in de wijk een stukje van de luchtshow meegemaakt! Een groep helikopters vloog ineens over; prachtig gezicht.

    Richard Mulder heeft wel veel foto’s van de Veteranendag gemaakt; hier (klik) kan je ze bekijken en nabestellen.

  • Mens/Maatschappij,  Stadsnieuws

    Parachutesprong Veteranendag in water gevallen

     

     

    Daar stond ik dan, samen met een groot aantal mensen bij de Hofvijver te wachten op de helicopter van waaruit 10 parachutisten zouden springen.

    Deze “happening” was om de Veteranendag die morgen plaatsvindt te promoten.

    Eén parachutist zou precies op een ponton terecht komen, waarop uit voorzorg (vorig jaar was de springer ongelukkig terecht gekomen, waardoor hij naar het ziekenhuis afgevoerd kon worden) een matras was neergelegd.

    Roeiboten met duikers lagen al klaar in de Hofvijver

  • Mens/Maatschappij,  Stadsnieuws

    Parachutespringen om extra aandacht voor Veteranendag te vragen

    Parachute

    Vrijdag 27 juni werden vier parachutisten gedropt vanuit een Lynx helikopter van de Koninklijke marine boven de Hofvijver.

    De bedoeling was extra aandacht te vragen voor Veteranendag 2008 .

     

     anjers

     

    Natuurlijk ontbrak ook op deze dag de witte anjer hier en daar niet.

    Flyers voor de Veteranendag werden aan het publiek uitgedeeld.

    De para’s vormden een bijzondere combinatie van drie springers van het Korps Mariniers en een para van de Defensie Topsport Selectie.

     

     hoog zweven boven de Hofvijver

     

     

    landen in het water 

     

    waden naar de kant

     

     

    Drie parachutisten zweefden de Hofvijver in en nadat even door mariniers in een boot was gecheckt of alles in orde was, liepen ze met hun scherm naar de kant.

     

     precies op het ponton

     

    De vierde parachutist zweefde perfect op het ponton dat al van tevoren in de Hofvijver was neergelegd.

     

     roeien naar de kant

     

    Al leek het op de site van Veteranendag of ze allemaal op het ponton zouden landen, dit zou door de grootte van de valschermen onmogelijk zijn.

    Een marinier vertelde me, dat het eigenlijk de bedoeling was, dat drie in de vijver en een (praktisch tegelijkertijd) op het ponton zou landen.

    De wind was echter zo sterk, dat het mijns inziens al een wonder was, dat de sprongen doorgingen!

     

     voeten bezeerd

     

    Helemaal goed is het helaas niet afgelopen; de parachutist die op het ponton was geland, was even later uitgegleden, en moest naar het ziekenhuis omdat hij zijn voet had bezeerd.

    Hij werd dan ook met de boot naar de kant geroeid.

     

     

  • Koningshuis,  Mens/Maatschappij,  Stadsnieuws

    Veteranendag 2007

    Vrijdag 29 juni was het weer Veteranendag in Den Haag.

    De dag dat alle oorlogsveteranen in het zonnetje worden gezet.

    Degenen die mijn vorige log hebben gelezen, weten dat ik er dubbel gevoel bij heb; dat is nog steeds.

    Toch vind ik, dat veteranen erkenning horen te krijgen, voor alles wat ze hebben gedaan en al het leed dat ze hebben meegemaakt (dat niet stopt na een oorlog!).

     

    Vandaag ben ik weer richting het centrum gegaan, om een ander stukje dan vorig jaar van de veteranendag te bekijken. Niet met de fiets; de regen weerhield me. (Jammer dat het op deze dag moest regenen; zeker voor de oudere veteranen en toeschouwers!).

     

     

     

    In de tram stapte een veteraan in; met hem maakte ik een praatje. Hij vertelde dat hij al 82 jaar was, en volgende week 43 jaar (als ik me niet vergis) was getrouwd. Tijdens zijn uitzending was hij maar liefst 3 jaar van huis weggeweest, en ze hadden dus weer helemaal aan elkaar moeten wennen. Hij ging elk jaar naar veteranendag, om zijn oude collega’s weer te zien, en bij te kletsen. Elk jaar waren er weer veel minder dan het jaar ervoor. Hij vertelde hoe totaal anders de oorlog er vroeger aan toe ging dan nu; dat wanneer iemand werd doodgeschoten, ze nooit met een tuchtraad te maken kregen, en hoezeer de omstandigheden slechter waren, minder hulpmiddelen ook.

    Voor ik het wist, was ik op de Bierkade, waar ik moest uitstappen, omdat de tram niet meer door het centrum ging.

     

    Eerst liep ik naar het Plein gegaan.

    Ook daar was een soort veteranenviering aan de gang; de alternatieve veteranendag.

     

    De veteranen willen wel de erkenning, maar voelen niets voor het militaristische karakter van deze dag.

     

     

     

    Harry Zevenbergen, de nieuwe Haagse stadsdichter, las een gedicht voor in een opgestelde tent, daarna begeleid door Timo de la Mar.

     

     

     

    Hierna ben ik snel richting Kneuterdijk gegaan, om het defilé te kunnen volgen.

    Een krap plekje was nog beschikbaar voor de dranghekken, en met de belofte dat ik een aantal foto’s zou doorsturen, mocht ik tussen een paar mensen staan.

    Wel erg ideaal, want zij hadden een paraplu bij zich, en waren zo vriendelijk deze steeds boven mijn toestel te houden!

    Tijdens het wachten interviewde de NOS veel aanwezigen.

     

     

     

     

     

    Prins Willem Alexander arriveerde en ging samen met o.a. minister Balkenende op een bordes staan om de stoet af te wachten.

     

     

     

     

     

    Elke keer als er een colonne aankwam salueerde hij, onder geklap van alle veteranen en andere aanwezigen die op de bordessen zaten en langs de route stonden.

    Het duurde meer dan 45 minuten voordat de hele stoet voorbij was.

     

     

    Komisch gezicht was een grote parasol, die was opgesteld voor de pers, door de wind werd dichtgeblazen.

     

     

    Er was ook een vliegshow, maar deze leek me veel en veel kleiner dan vorig jaar; zou de regen de oorzaak zijn?

     

     

     

    Een veteraan viel me enorm op; hij was zo enorm vrolijk en uitgelaten; zo aandoenlijk!

    Zwaaiend en lachend naar de prins reed hij voorbij.

     

     

     

    Een andere groep, behoorlijk jonge mannen, duwden een rolstoel voort met daarin een enorm aangetaste collega.

    Ik werd daar toch erg koud van; zo jong, en dan zo getekend door waanzin.

     

     

     

    Toen iedereen voorbij was, liep prins Willem Alexander naar een podium om met een aantal veteranen te praten, natuurlijk onder zenuwachtig geloop van beveiliging en politie. Daarna reed hij weg.

     

     

    Met bussen werden alle veteranen weer opgehaald om veilig weer thuis, waar dan ook in het land, aan te komen.

    Lees ook het mooie verslag op Hagazine!