Kunst/Cultuur,  Persoonlijk

Hendrik Jan Marsman overleden



Hendrik Jan Marsman 14 januari 1937 – 29-10-2012

In de weide grazen de vreedzame dieren
de reigers zeilen
over blinkende meren
en in de uiterwaarden
galopperen de paarden
met golvende staarten
over golvend gras




Poëzie; als klein meisje had ik er weinig mee. Ik snapte niets van die dure woorden en de bedoeling achter regels al helemaal niet.
Tot mijn vader in mijn poëziealbum schreef en bovenstaand gedicht van Marsman (of J. Bernlef) schreef.
Alles kon ik visualiseren en ik werd één met het landschap.
We gingen vaak naar Friesland op vakantie, daarom ook de tekening van de boerderij (in Anjum) ernaast waar we verbleven. In Friesland was het natuurlijk ook niet moeilijk deze beelden voor je te halen!




Het is dan ook een heel dierbaar boekje geworden en het ligt op een veilig plekje in mijn kast.
Mijn vader was, net als ik, gek op de natuur, wat ook zichtbaar is in deze tekening die hij maakte in de Waalsdorpervlakte (waar we vaak wandelden en toen nog lang niet zo begroeid was als nu) met een bijna Marsmanachtige regel eronder: Mensen en landschappen hebben, als het goed is, één ding gemeen: ze bieden ruimte en rust.

Vandaag verleed Marsman, of Bernlef; hoe je hem ook kent, na een kort ziekbed.
Al kende ik hem niet, het voelt toch als een persoonlijk verlies omdat ik dankzij hem poëzie ben gaan waarderen (en natuurlijk de connectie met mijn vader).



Please follow and like us:
error

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.