Muziek

Eerste dag The Hague Jazz



Het weer leek even parten te gaan spelen tijdens de eerste dag van The Hague Jazz.
Op de snorfiets was de enige manier nog op tijd te komen, maar dan zou ik echt drijfnat aankomen. Omdat ik wilde het toch echt niet missen, moed verzameld, regenhoes aan en op weg gegaan. Na wat verdwalen, kwam ik gelukkig op tijd aan voor de eerste concerten.
Gelukkig klaarde het tijdens de optredens op en trokken de hevige regenbuien weg, zodat bezoekers makkelijk van de diverse tenten naar binnen en buiten konden gaan tijdens de eerste dag van The hague Jazz.
Hoe later het werd, hoe gezelliger de sfeer werd. En druk.
Het was, zeker als je wat later in een ruimte kwam, bijna onmogelijk de artiesten te zien optreden. Luisteren naar de muziek was soms de enige optie. Maar er was zoveel te zien en beleven dat het totaal geen ramp is/was. En zoals altijd; er is voor elk wat wils!




Rachelle Ferrell zou optreden, maar was wat verlaat.
Omdat ook Dr. Lonny Smith op ‘mijn lijstje’ stond die ik niet wilde missen ben ik daar eerst naar gegaan.
Daar had ik totaal geen spijt van!
Volgend jaar wordt hij 70 en gaat steevast gekleed in zwarte pij en hagelwitte tulband. Op elk festival is hij de meest kleurrijke muzikant, schitterend hoe hij speelde op het hammondorgel gecombineerd met een ander orgel.




Na een poosje luisteren weer snel naar ‘Chez Ella’ gegaan voor Rachelle Ferrell. Veel platen brengt zij niet uit; wil zij ook niet. Liever treedt zij op om haar geweldige muziek ten gehore te brengen. Wat heb ik genoten! Leuk was dat zij het publiek bij haar eerste nummer zelf op video zette (eerste foto).




Tja, Waylon behoeft natuurlijk geen verdere uitleg; wie kent hem niet?




Een grote verrassing voor mij was ook Andy McKee. Ik moet eerlijk bekennen, dat ik hem totaal niet kende, maar hij speelde ook voor een overvolle zaal. Sinds 2006 werden zijn nummers op Youtube al meer dan 37 miljoen keer bekeken. Prachtig was zijn gitaarspel; ook zoals hierboven op de gitaarharp.

Snel naar Chez Ella gelopen, voor het optreden van Cassandra Wilson. Maar helaas; zij accepteerde geen pers. Niemand mocht filmen of zelfs een foto nemen. Jammer…
Dus maar weggegaan; tenslotte was er voldoende keuze!




Een tweede geweldige verrassing voor mij was Darius Dante; wat een swingend artiest! Deze 40-jarige singer/songwriter/producer uit Leiden is eigenlijk creative director van een groot reclamebureau maar scoorde diverse hits en heeft nu ook zijn droom verwezenlijkt, namelijk een album uitgebracht.




Na nog een paar optredens was het tijd voor Bobby Womack. Ik was heel benieuwd hoe hij zou zijn en ondanks dat ik eigenlijk wel heel moe was, ben móest ik er gewoon heen. Hij bleek in Den Haag vast te zitten, dus moest het publiek, dat ongeduldig begon te roepen, nog even wachten. Toen werd uitgelegd, dat hij eraan kwam, werd hij bij aankomst met luid gejuich begroet. Een enorme power heeft hij nog steeds, ondanks zijn leeftijd.




Na een paar nummers ben ik weer naar huis gegaan. Ik heb echt genoten van deze avond!
En zo te zien en horen om me heen velen met me.



Please follow and like us:

Eén reactie

  • rob heijkamp

    Ondanks het feit dat ik geen perskaart had, heb ik waarschijnlijk doordat ik vooraan zat behoorlijke strakke foto’s geschoten camera. Moest af en toe wel een beetje met de bewaking dollen maar het is toch nog goed gekomen. 3 dagen The Hague Jazz 2011 staan online op mijn site rhfotografie.nl

    Voor de liefhebbers van Grace, Patty, Gino, Trijntje, Randy enz. Take a look and enjoy

    Groetjes Rob Heijkamp uit Nieuwegein

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.